20 Նոյեմբեր, Գշ, Հիսնակաց պահքի Բ օր

Գրքեր

Առվակները

Հինգ-վեց տարեկան մի տղա, ծնողների հետ անտառում զբոսնելիս, մի վճիտ առվակ տեսավ: Խմեց սառնորակ ջրից, հետո զվարճանքի համար մի ճյուղ վերցրեց ու սկսեց առվակի ջուրը պղտորել: Առվակի հատակը հողոտ էր և այդ պատճառով էլ վայրկենապես ջրի երեսը ավազ, թափված տերևներ ու տարբեր աղբ բարձրացավ: Երբեմնի վճիտ ջուրն այլևս պիտանի չէր խմելու համար: Տղայի համար տհաճ դարձավ առվակի կեղտոտ ջրին նայելն, ու ձեռքի ճյուղն այնտեղ նետելով՝ վազեց մայրիկի մոտ: Իսկ մեկ այլ տեղ՝ բարձր լեռներում, մեկ ուրիշ տղա նույնպես խաղում էր լեռնային առվակի հետ: Նա նույնպես ցանկացավ ջուրը ճյուղով պղտորել: Բայց առվակի հատակը քարոտ էր, և նա ճյուղը կոտրելով ու այդպես էլ արդյունքի չհասնելով՝ վազելով շարունակեց իր ճանապարհը: Առվակի ջուրը նախկինի պես մաքուր մնաց:

Ճիշտ նույն կերպ որոշ մարդիկ բարյացկամ ու կարեկից են թվում, ինչպես մաքուր առվակը: Սակայն փորձիր պատահաբար վիրավորել նման մարդուն և կտեսնես, թե անտառի առվակի աղբի ու տիղմի պես ինչպես են հոգու հատակից երևան գալիս մեծամտությունը, մանրախնդրությունը, հպարտությունն ու հին վիրավորանքները:

Իսկ երբ մարդ մշտապես սովորում է Աստծո Խոսքից և երկնայինի մասին է մտածում, ապա Քրիստոսի խոնարհության օրինակն առաքինասեր մարդուն աստիճանաբար կոփում է խոնարհության ու համբերության մեջ, որոնց բախվելով՝ կոտրվում է մարդկային ամեն տեսակի չարություն ու անբարյացակամություն, ինչպես եղեգնիկը քարին դիպչելիս:

 

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

05.09.18
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․