Գրքեր

Աստվածային մխիթարությունը սահմաններ չի ճանաչում

«Իմ անձը կփառավորի Տիրոջը, և իմ հոգին ցնծաց իմ Փրկիչ Աստուծով» (Ղուկաս 1:46, 47)

Սիրելի՛ աղոթակից քույրեր և եղբայրներ. Այսօր Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին տոնում է Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի գոտու գտնվելը: Մարդկանց համար անգամ Տիրամոր գոտու և տուփի գտնվելը եղել է մխիթարություն և ցնծության աղբյուր, որոնցով զանազան բժշկություններ են եղել և հրաշագործություններ կատարվել: Դրանք ևս Աստծո խնամքի, հոգատարության և գթության վկայություններն են: Եկեղեցու հայրերը կարևորել և արժևորել են Աստվածածնի միջնորդությունը, շնորհների և մխիթարության պարգևումը նրան պատկանող նյութեղեն իրերի միջոցով, որոնք դարձել են մարդկանց համար տոնակատարության առիթներ: Աստվածային մխիթարությունը սահմաններ չի ճանաչում: Այն անքանակ և առատաբուխ տրվում է մեզ բազմաբնույթ ձևերով և ճանապարհներով: Մենք, առանց երկնային մխիթարության, չէինք կարողանա հաղթահարել փորձությունները, հոգսերն ու հիվանդությունները: Աստված երբեք անմխիթար չի թողնում իր զավակներին: Աստվածային մխիթարությունն անպակաս է մեր կյանքում և անչափ կարևոր մեզ համար: Երկար և անվերջ կարող ենք խոսել Աստվածային մխիթարության մասին, քանի որ առաջին և անփոխարինելի երևույթը, որ Աստված մեզ հետ է, Նրա Որդու մարմնացումն է, այնուհետև Ինքը Սուրբ Հոգին՝ Մխիթարիչը: Ողջ Աստվածաշունչն է Աստծո պարգևած մխիթարությունների առհավատչյան:

Սիրելինե՛ր, այսօրվա սուրբգրային ընթերցվածքներից է մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի կողմից փոթորկի խաղաղեցումը: Իր աշակերտներն ու հետևորդները նավակների մեջ էին: Հիսուս ննջում էր նավակում, իսկ աշակերտները, սարսափած ծովի ալիքներից, արթնացնում են Քրիստոսին և ասում. «Վարդապե՛տ, քեզ համար բնավ հոգ չէ՞, որ ահա մենք կորչում ենք»: Եվ Նա, արթնանալով, սաստեց հողմին և ասաց ծովին. «Դադարի՛ր, լռի՛ր»: Եվ հողմը դադարեց ու մեծ խաղաղություն եղավ: Եվ նրանց ասաց. «Ինչո՞ւ այդպես վախկոտ եք, դեռևս հավատ չունե՞ք» (Մարկոս 4:38-40): Քրիստոս իրենց հետ էր, իրականում նրանք վախենալու ոչինչ չունեին: Տերը ննջում էր, բայց նրանց հետ էր: Աստված միշտ մեզ հետ է, մեր վերևում և մեր կողքին, մենք չպետք է դա մոռանանք և կյանքի խռովահույզ ալիքներից խուճապի մատնվենք՝ Աստծուն մեղադրելով մեզ դժվար պահերին միայնակ թողնելու մեջ: Նման բան չի լինում, որովհետև Աստված մեր Հայրն է, մեր հոգատար Ծնողը, մեր կյանքի անբաժան Ուղեկիցը, որ ցանկանում է դառնալ մեր կյանքի Առաջնորդը, Որի վրա մենք պետք է դնենք մեր հույսը, Որին պետք է անվերապահորեն հավատանք և վստահենք մեր կենաց նավի ղեկը: Ինչպես սաղմոսում է ասվում. «Տերն իմ լույսն է ու կյանքը, ո՞ւմից վախենամ. Տերն իմ կյանքի ապավենն է, ո՞ւմից ես դողամ» (Սաղմոս 26:1): Այսինքն՝ այս կյանքում չկա մի բան, որ պետք է վախեցնի ու սարսափեցնի մեզ, որովհետև Տերը միշտ մեզ հետ է: Իսկ մեկ այլ տեղ սաղմոսերգուն երգում է. «Եթե նույնիսկ անցնեմ մահվան ստվերների միջով, չեմ վախենա չարից, քանզի դու, Տե՛ր, ինձ հետ ես: Քո ցուպն ու գավազանը կմխիթարեն ինձ» (Սաղմոս 22:4): Փոթորկի խաղաղեցումից հետո մարդիկ ապշահար միմյանց հարցնում էին. «Ո՞վ է արդյոք սա, որ թե՛ հողմը, թե՛ ծովը հնազանդվում են սրան» (Մարկոս 4:41): Այդպես մեր առօրյա բոլոր հույզերն ու ապրումներն էլ Ամենակարող Աստված ի զորու է խաղաղեցնել և հանգստություն պարգևել մեզ, մեր հոգիներին: Աստված մխիթարության Աստված է, մեզ չի լքում և մեզ մենակ չի թողնում մեր փորձությունների ժամանակ: Եվ մենք բոլորս էլ կարող ենք, հետադարձ հայացք նետելով մեր անցած ճանապարհին, փաստել այն իրավիճակները, որոնք հաղթահարել ենք Աստծո օգնականությամբ, որ Նա Իր հզոր զորությամբ խաղաղեցրել է մեր փոթորկալից կյանքը, մեր սրտերին մխիթարություն և հանգիստ շնորհել: Նա է մեզ օգնում և օրհնում, Նա է մեզ առաջնորդում և մխիթարում, ըստ Սուրբ Պողոս առաքյալի, «Հայրը Գթությունների և Աստված ամենայն մխիթարության, որ մխիթարում է մեզ մեր բոլոր նեղությունների մեջ, որպեսզի մենք էլ կարող լինենք մխիթարելու նրանց, որոնք ամեն տեսակ նեղությունների մեջ են, այն մխիթարությամբ, որով մենք ենք մխիթարվում Աստծուց» (Բ Կորնթացիներ 1:3, 4): Մենք էլ պիտի կարողանանք մխիթարություն դառնալ ուրիշների համար, որովհետև մեզ էլ Աստվածային մխիթարությունը նույնպես ներկայացել է մարդկային կերպարանքով, մեր հարազատներն ու բարեկամները, մեր հավատակից քույրերն ու եղբայրները, անգամ անծանոթները ձեռք են մեկնել մեզ անսպասելի ժամանակ, երբ մենք հայցել ենք Տիրոջ ողորմությունը: Այո՛, իսկապես, Աստվածային մխիթարությունը շատ անգամ է մեզ համար մարդկային տեսք ունեցել: Մենք ցնծացել և ուրախացել ենք, երբ մեր սրտերում թագավորել են Տիրոջ խաղաղությունն ու անդորրը: Նրա հրամանով կյանքի ալեհույզ կոհակները դադարել են բախել մեր հոգու տապանը: Ուստի, սիրելինե՛ր, մենք էլ պարտավոր ենք Աստծո մխիթարիչ զորությամբ մխիթարություն և անդորր բերել մեր տներից ներս, մեր ընտանեկան հարկերում, մեր օգնության և մխիթարանքի կարիքն ունեցողներին, չզլանանք մխիթարանքի և խրախուսական խոսքեր ասել անհուսալի իրավիճակներում հայտնված մարդկանց, գոտեպնդել նրանց ավետարանական խոսքերով, օգնել նրանց՝ նեցուկ և հենարան գտնելու Աստծո հանդեպ ունեցած անսասան հավատի մեջ, չերկմտել և չդողալ երևելի ու աներևույթ թշնամիներից, հուսահատության մեջ չընկնել հիվանդությունների ժամանակ, ծերերին ընկեր ու բարեկամ դառնալ՝ լրացնելով նրանց միայնությունը, հիվանդներին այցի գնալ՝ չթողնելով նրանց միայնակ իրենց ցավերի ու տրտմությունների հետ: Մենք բոլորս պետք է հետևենք Սուրբ Պողոս Առաքյալի պատգամին. «Արթո՛ւն կացեք, հաստատո՛ւն մնացեք հավատի մեջ, քա՛ջ եղեք, զորացե՛ք» (Ա Կորնթացիներ 16:13):

Մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի օգնությամբ անցնենք կյանքի ծովի մյուս ափը, այսինքն՝ դեպի Տիրոջ նավահանգիստը: Այդ ճանապարհին չվախենանք՝ մեր նավակը վստահելով Ամենազոր և Բազմագութ Նավավարին: Իրապես մաղթում եմ բոլորին, որ կարողանանք Աստվածային այցելությունները, հայտնությունները, մխիթարությունները, այդ թվում և Աստվածամոր բարեխոսությամբ, կամ ի դեմս Սուրբ Կույսի, մեր կյանքում առիթ դարձնենք օրհներգության և փառաբանության, որպեսզի մենք էլ Նրա հետ կարողանանք ասել. «Ամենազոր Աստված մեծամեծ գործեր արեց ինձ համար, և Նրա անունը սուրբ է: Նրա ողորմությունը սերնդից սերունդ իր երկյուղածների վրա է» (Ղուկաս 1:49, 50):

Շնորհք, սէր և խաղաղութիւն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի եղիցի ընդ ձեզ, ընդ ամենեսեանսն. Ամեն:

 

Տեր Վահան քհն. Առաքելյան

27.08.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․