Գրքեր

Մի՛ վախեցիր, այլ միայն հավատա՛

Մի՛ վախեցիր, այլ միայն հավատա՛ (Ղուկաս 8:50): ​

Սիրելի՛ հավատացյալ քույրեր և եղբայրներ. Այսօրվա աստվածաշնչյան ընթերցումը Հայրոսի աղջկա հարության և տեռատես կնոջ բժշկության մասին է: Հայրոսը ժողովրդապետ էր, որ եկել էր, Քրիստոսի ոտքերն ընկել ու աղաչում էր, որ գա իր տուն և բժշկի իր մինուճար աղջկան, որ մահամերձ է: Իսկ գնալու ընթացքում տասներկու տարի արյունահոսությամբ տառապող տեռատես կինը, որ «հնար չէր եղել նրան որևէ մեկից բժշկվել», մոտենում է Հիսուսին, դիպչում Նրա հագուստի քղանցքին և բժշկվում: Քրիստոս զգում է, որ Իրենից զորություն դուրս եկավ, հատուկ դիտավորությամբ հարցնում է, թե ով Իրեն դիպավ: Կինը, տեսնելով, որ իր արարքը գաղտնի չմնաց, բոլորի առաջ բարձրաձայն պատմում է, թե ինչպես դիպչելով Տիրոջը բժշկվեց: Քրիստոս չհանդիմանեց նրան, այլ գոտեպնդեց. «Քաջալերվի՛ր, դո՛ւստր, քո հավատը փրկեց քեզ, գնա՛ խաղաղությամբ» (Ղուկաս 8:48): Այդ ընթացքում ժողովրդապետի տանից գալիս և տեղեկացնում են Հայրոսին, որ աղջիկը մահացավ, կարող է այլևս չանհանգստացնել Հիսուսին: Տերը լսում է դա և ասում. «Մի՛ վախեցիր, այլ միայն հավատա՛, և նա կապրի» (Ղուկաս 8:50): Գալով Հայրոսի տուն՝ միայն ծնողներին է թույլ տալիս մնալ սենյակում, բռնում է աղջկա ձեռքից և ասում, որ աղջիկը կանգնի: Եվ նա հարություն է առնում: Հիսուս պատվիրում է, որ նրան հաց տան: Ավետարանական այս հատվածը զորացնում է մեզ մեր հավատքի մեջ և միաժամանակ հաղորդակից դարձնում աստվածային ճշմարտություններին: Սա Տիրոջ կատարած հերթական բժշկություններից էր, հերթական քարոզը Ամենակարող Աստծո նկատմամբ ունեցած մարդկային հավատի մասին: Բազում են Տիրոջ բժշկություններն ու հրաշագործությունները, որոնց մասին պատմում են ավետարանիչները, յուրաքանչյուրն իր արժանի տեղն ունի Ավետարանում հիշատակվելու և կրթելու մեզ՝ ապահովելով մեր հոգևոր առաջընթացը: Այս երկու պատմություններն աստվածային սիրո արտահայտությունն են մարդու կյանքում: Քրիստոս, մարդկանց հավատքը տեսնելով, բժշկում էր նրանց: Նոր կտակարանում հիվանդների պարագայում տեսնում ենք, որ կամ մարդիկ իրենք են իրենց համար խնդրում Հիսուսին, կամ նրանց բարեկամներն ու հարազատները նրանց բերում են Քրիստոսի մոտ: Ցանկացած խնդրի ու խնդրանքի համար Աստված միշտ ականջալուր է մեզ, ամեն հարցի լուծում է գտնվում, ամեն ցավ ու տառապանք բժշկվում է Տիրոջ ոտքերի մոտ: Քրիստոս ճանապարհին իմացավ, որ կինը բժշկվեց, ուղղակի ցանկացավ, որ մարդիկ իմանան կնոջ հավատի մասին: Այդ հիվանդությունը նրա համար տարիներ շարունակ անեծք էր եղել և խոչընդոտ հանդիսացել, որ նա տաճար մտնի, հետևաբար նա շարունակ զրկված էր եղել Աստծո օրհնությունից: Վերջապես նա բժշկվում է և փառաբանում Աստծուն: Տերը գովում է նրա հավատքը, որն էլ բժշկության և մեծագույն օրհնության առիթ է դառնում: Տեսնելով Հայրոսի տխրությունը՝ Քրիստոս հանգստացնում է նրան, գնում ու հարություն տալիս նրա աղջկան՝ ցույց տալով, որ Աստծո կողմից ոչ ոք անտեսված չէ, Աստված լսում է և մինչև մեր խնդրելը գիտի, թե մեզ ինչ է անհրաժեշտ: Միայն հարկավոր է հավատալ Արարչին, որ Նա կարող է մեզ բժշկել, կերակրել, ապրեցնել և վերջապես փրկել մեզ՝ դրա դիմաց ակնկալելով միայն հավատ: Նախապես լսելով ու տեսնելով Հիսուս Քրիստոսի փրկարար զորությունը՝ մարդիկ սպասում էին Նրան: Այս ավետարանական պատումը ցուցանշում է Աստծո նվիրումը մարդուն, որ Աստված չզլացավ գնալ դեպի մարդը՝ բժշկելու, հարություն պարգևելու և փրկելու նրան: Մեր հավատքի կյանքում ևս պատահում է այնպիսի անհավատ երևույթ, ինչպիսին այն ծառան է, որ հայտնում է Հայրոսին աղջկա մահվան բոթը: Կարող են լինել նմանատիպ անհավատության դրսևորումներ մեր հավատքի ճանապարհին, որոնք կարող են մեզ տկարացնել, գցել անհուսության մեջ, համոզել մեզ, որ այլևս հույս չկա: Սակայն հարկ է, որ մենք շարունակենք չտարակուսել մեր հավատքի վրա, մեր Աստծուն ապավինելով, չվախենանք կյանքի փորձություններից ու դառնություններից, դժվարություններից, այլ միայն հավատանք և կապրենք: Ովքեր չեն հավատում Աստծուն, զրկված են Աստծո օրհնություններից ու շնորհներից, իսկ մեզ համար մեր հավատքը կենսապարգև մի զորություն է, որի շնորհիվ մենք ապրում ենք Աստծո օրհնության ու հոգածության ներքո: Երբ Պետրոս առաքյալը խնդրեց Հիսուսին, որ օգնի իրեն, որպեսզի ինքն էլ կարողանա ծովի վրայով քայլել, Քրիստոս «ասաց՝ արի՛: Եվ Պետրոսը նավակից իջնելով՝ քայլեց ջրի վրայով ու եկավ Հիսուսի մոտ: Սակայն տեսնելով ուժգին քամին՝ վախեցավ: Եվ երբ սկսեց սուզվել, աղաղակեց ու ասաց. «Տե՛ր, փրկի՛ր ինձ»: Եվ իսկույն Հիսուս երկարեց իր ձեռքը, բռնեց նրան ու ասաց. «Թերահավա՛տ, ինչո՞ւ երկմտեցիր» (Մատթեոս 14:29-31): Սա էլ իր հերթին մի վկայություն է այն մասին, որ մարդու կյանքում պատահող փոթորիկները կարող են սարսափեցնել նրան, ու նա երկմտի: «Մի՛ վախեցիր, այլ միայն հավատա՛», – ասում է մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոս: Սա մշտապես պետք է լինի մեր մտքի ու գիտակցության մեջ, որպեսզի Աստված Իր բարիքներին մեզ մասնակից դարձնի ու արժանացնի Իր օրհնություններին ու փրկագործությանը: Մեզ՝ քրիստոնյաներիս, միավորում է հավատն առ Աստված: Սակայն ուշադրություն դարձնենք այն բանի վրա, որ մեր հավատը ներշնչանք չէ: Հավատքը մեր կյանքի հիմնասյունն է: Հավատն առ Աստված այն է, ինչ մեր Տերը սպասում է մեզանից, որովհետև Նա երբեք չի հարկադրում մեզ հավատն ու սերը: Ճշմարիտ Աստծո նկատմամբ հավատը մեզ ապրեցնում է այս կյանքում և հավիտենական կյանքի ու հոգու փրկության հույս պարգևում: Սիրելինե՛ր, եկեք ունայն ու սին բաների հետևից չընկնենք, այլ հավատանք մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսին, որպեսզի չվախենանք այս աշխարհում կատարվող զանազան իրողություններից ու սատանայահնար երևույթներից: Ոչ թե աշխարհիկ բոլոր միջոցներին, դեղ ու դարմաններին դիմելուց հետո հիշենք Աստծուն, այլ մեր ամենաառաջին հույսը թող լինի Նա, քանի որ մենք հավատում ենք Նրան: Շնորհք, սէր և խաղաղութիւն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի եղիցի ընդ ձեզ, ընդ ամենեսեանսն. Ամեն:

 

Տեր Վահան քհն Առաքելյան

06.11.16
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․