23 Նոյեմբեր, Եշ, Հիսնակաց պահքի Դ օր

Գրքեր

Մութ ուժերը երիտասարդությանը դեպի չարն են տանում

Այսօր զանազան տեսությունների օգնությամբ կործանում են խեղճ երեխաներին: Այդ պատճառով են նրանք այդքան անհանգիստ, այդքան խճճված: Երեխան ուզում է մի բան անել, բայց մեկ այլ բան է անում: Նա ուզում է մի ուղղությամբ գնալ, բայց մեր ժամանակաշրջանի ոգին նրան մեկ այլ կողմ է տանում: Մութ ուժերի սարսափելի պրոպագանդա են ծավալել, այդ նրանք են դեպի չարն ուղղում այն երիտասարդներին, որոնց գլխում դատողությունը պակասում է: Դպրոցում որոշ ուսուցիչներ երեխաներին ասում են. «Նախաձեռնող անձնավորություն լինելու համար մի՛ հարգեք ձեր ծնողներին, մի՛ ենթարկվեք նրանց»: Այդ կերպ նրանք քայքայում են մանկական հոգիները: Հետո երեխաները ո՛չ ծնողներին են լսում, ո՛չ՝ ուսուցիչներին: Եվ նրանք մեղավոր չեն, որովհետև կարծում են, որ հենց այդպես է պետք վարվել: Դրանում նաև պետությունն է նրանց աջակցում, նրանց մղում են դրան: Իսկ նրանք, ովքեր ո՛չ հայրենիքի հետ գործ ունեն, ո՛չ ընտանիքի, ում համար ոչ մի սրբություն չկա, այդպիսի երիտասարդությանն իրենց պլանների իրագործման համար են օգտագործում: Ահա այդ ամենն է, որ շատ չարիք է բերել այժմյան երիտասարդությանը: Շա՜տ չարիք: Արդեն այնտեղ է հասել, որ երիտասարդությունն իր համար առաջնորդ է համարում պոզավոր սատանային: Սատանային երկրպագելը մեծ տարածում է գտել: Որոշ դիսկոտեկներում ամբողջ գիշեր երգում են. «Սատանա՛, մենք երկրպագում ենք քեզ: Մենք Քրիստոսին չենք ուզում, դու մեզ ամեն ինչ տալիս ես»: Ի՜նչ սարսափելի է: Արդյո՞ք հասկանում եք, թե նա ձեզ ինչ է տալիս, դժբախտ երեխաներ, և ինչից է ձեզ զրկում…

Փոքր երեխաներն արդեն չարացած են՝ սուրճից, ծխախոտից: Մի՞թե նրանց դեմքին փայլող հայացք, Աստծո շնորհը կտեսնես: Ա՜խ, ինչ ճիշտ էր մի ճարտարապետ, որ պատանինների մի խումբ էր Սուրբ լեռ բերել, երբ նրանց ասաց. «Մեր աչքերը սատկած ձկան աչքերի պես են»: Այդ ճարտարապետը տասնութից քսանհինգ տարեկան երիտասարդների խմբի հետ էր Աթոս եկել, տասը հոգի էին: Նա ավելի շուտ էր դարձի եկել և այդ պատճառով էլ խղճում էր այն երիտասարդներին, ովքեր անառակության մեջ են ապրում: Այդ դժբախտներից ոմանց հետ ընկերացել էր, համոզել Սուրբ լեռ գալ և ինքն էլ վճարել էր նրանց ճանապարհածախսը: Նրանք դեպի իմ խուցն էին գալիս, իսկ ես պետք է ինչ-որ տեղ գնայի, և մենք կածանի վրա հանդիպեցինք: Ես նրանց ասացի, որ տեղ եմ գնում, բայց առաջարկեցի մի փոքր նստել հենց այդտեղ, որտեղ հանդիպեցինք: Հազիվ էինք նստել, երբ դեպի իմ խուցը եկող երեխաների մի խումբ էլ հայտնվեց: Դրանք Աֆոնիադայի սաներն էին: «Դուք էլ մեզ հետ նստեք»,- ասացի նրանց: Նրանք էլ նստեցին: Հենց այդ պահին ճարտարապետն իր տղաներին ասաց. «Դուք ոչինչ չե՞ք նկատում»: Վերջիններս զարմացան: «Դե,- ասաց նրանց,- նախ մեկդ մյուսի դեմքին նայեք, ապա այս երեխաների դեմքերին: Տեսեք, թե ինչպես են նրանց աչքերը փայլում: Եվ մեր աչքերին նայեք, դրանք սատկած ձկան աչքերի պես են»: Եվ ճիշտ որ: Երբ ես ուշադրություն դարձրեցի, տեսա, որ նա ճիշտ նշանակետին է դիպել՝ նրանց աչքերը սատկած ձկան աչքերի նման էին: Պղտոր էին, անբնական… Իսկ Աֆոնիադայի երեխաների աչքերը լույս էին ճառագում: Քանի որ Աֆոնիադայում սաները երկրպագություններ են անում, եկեղեցական ծառայություններին մասնակցում: «Աչքերը հոգու հայելին են»: Այդ պատճառով Քրիստոս ասաց, որ «մարմնի ճրագը աչքն է» (Ղուկ. 11:34): Որքա՜ն երիտասարդներ են Սուրբ լեռ կամ ուրիշ մենաստաններ գնում, վանականներ դառնում, և չնայած, որ վանական կյանքը, այսպես ասենք, շաքար չէ, նրանք այնպիսի ուրախությամբ են լեցուն, որ նրանց դեմքերը լույս են շողարձակում: Իսկ աշխարհում երիտասարդությունն ինչ ուզես ունի, բայց տանջվում է, դժոխային տառապանք կրում:

Ամեն կողմից զանազան քամիներ են մեր կողմը փչում: Արևելքից՝ հինդուիզմը և այլ անդրաշխարհային կրոններ, Հյուսիսից՝ կոմունիզմը, Արևմուտքից՝ տարբեր ուսմունքների մի ողջ կույտ, Հարավից՝ աֆրիկացիներից՝ կախարդություն, գուշակություն և բազում այլ մահաբեր համաճարակներ: Մի անգամ այդ քամիներից ծեծված մի պատանի եկավ իմ խուց: Հասկացա, որ նրա մոր աղոթքներն են նրան ինձ մոտ բերել: Մենք բավականին երկար զրուցեցինք և զրույցի ավարտին ասացի նրան. «Ահա, թե ինչ, երիտասա՛րդ, խոստովանահայր գտիր և խոստովանության գնա: Հետո թող նա քեզ օրհնված յուղով օծի: Դա քեզ կօգնի այժմ, երբ քո հոգևոր կյանքում առաջին քայլերդ ես անում: Քեզ պետք է օրհնված յուղով օծեն, որովհետև հրաժարվել ես Քրիստոսից»: Երբ ասում էի նրան այս ամենը, խեղճ պատանին լաց էր լինում: «Աղոթիր, հա՛յր,- խնդրում էր,- որովհետև չեմ կարողանում ազատվել այս ճահճից: Ուղեղս լվացել են: Հասկանում եմ, որ մորս աղոթքներն են ինձ այստեղ բերել»: Որքա՜ն զորեղ են մայրական աղոթքները: Խե՜ղճ երեխաներ: Խճճում են նրանց այդ ուսմունքներով և անպիտան են դարձնում: Այնուհետև վախը, հոգեկան տագնապն է նրանց պարուրում և նրանք թմրանյութերի և այլնի մեջ են լիցքաթափում փնտրում: Մի անդունդից՝ մյուսը: Թող Աստված տարածի Իր Աջը [և կանգնեցի չարը]:

- Հա՛յր, իսկ օգուտ կա՞ նրանից, որ այդ դժբախտներին ասում են, որ նման ուսմունքները սատանայական են:

- Դե իհարկե, կա՛: Միայն թե բարությամբ պետք է նրանց այդ մասին ասել:

- Իսկ այդպիսի երիտասարդությունը կարո՞ղ է Քրիստոսին ճանաչել:

- Նրանք ինչպե՞ս կարող են Քրիստոսին ճանաչել, եթե առանց Ուղղափառությունը ճանաչելու, գնում են Հնդկաստան՝ ինչ-որ գուրուների մոտ, երկու-երեք տարի նրանց մոտ են ապրում, զանազան կախարդական ազդեցություններից խելքները կորցնում են, այնուհետև, այնտեղ ապրելով, իմանում են, որ Ուղղափառության մեջ խորհրդավոր, առեղծվածային կյանք կա և այստեղ են գալիս աստվածային լույսը տեսնելու և դրա նման բարձրագույն հոգևոր վիճակ վերապրելու: Իսկ եթե նրանց հարցնում ես. «Քանի՞ տարի Հաղորդություն չես ստացել», ապա պատասխանում են. «Հաստատ չեմ հիշում, հնարավոր է մայրս տարած լինի, երբ ես փոքր էի»: «Իսկ դու երբևէ խոստովանության գնացե՞լ ես»: «Այդ հարցն ինձ չի հետաքրքրում»: Իսկ մի՞թե կարելի է ինչ որ լավ բան սպասել այդ ամենից հետո: Նրանք ոչինչ չգիտեն Ուղղափառության մասին:

- Իսկ ինչպե՞ս նրանց օգնել, Հա՛յր:

- Նրանց ի՞նչը կարող է օգնել, երբ ասում են, որ «Եկեղեցին իր դարն ապրել է»: Հենց մարդուց նման բան ես լսում, միանգամից պարզ է դառնում, թե ինչ փոխըմբռնման կարող ես նրա հետ գալ: Սակայն այն երիտասարդները, ովքեր բարուն են հակված, օգնություն են ստանում և մոտենում են Եկեղեցուն:

 

 

Հայր Պաիսիոս Աթոսացու «Ցավով և սիրով՝ ժամանակակից մարդու մասին» գրքից

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

10.11.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․