«Ովքեր հեզ են, նրանք կժառանգեն երկիրը» | Ovqer Hez En Nranq Kjarangen Erkiry



Գրքեր

«Ովքեր հեզ են, նրանք կժառանգեն երկիրը»

Քիչ ունեցողը ձգտում է ավելիին, ավելին ունեցողը՝ առավելին, բայց Քրիստոս «Երանի հեզերին, որովհետև նրանք երկիրը պիտի ժառանգեն» (Մատթեոս 5:5) երանիով մատնանշեց երկիրը ժառանգելու ճիշտ և օրինավոր կերպը:

Իր մեղքերի համար սգացողը դառնում է հեզ և բարեսիրտ: Իրական սգավորը չի կարող լինել հպարտ: Այդ պատճառով «Երանի՜ սգավորներին…» (Մատթեոս 5:4) երանիին հաջորդում է «Երանի հեզերին, որովհետև նրանք երկիրը պիտի ժառանգեն» (Մատթեոս 5:5) երանին: Այն գաղափարը, թե՝ «հեզերը պիտի ժառանգեն երկիրը» հանդիպում ենք նաև երեսունվեցերորդ սաղմոսում. «Իսկ ովքեր հեզ են, նրանք կժառանգեն երկիրը և կզվարճանան մեծ խաղաղության մեջ» (Սաղմոս 36:11): Հեզության հատկանիշներն են խոնարհությունը, ներողամտությունը և անձնազոհությունը: Եկեղեցու հայրերը համարում են, որ հեզությունը ծնվում է խոնարհությունից, իսկ խոնարհությունը՝ իմաստությունից. նույնպես էլ՝ բարկությունը ծնվում է հպարտությունից, իսկ հպարտությունը՝ տգիտությունից: Ուստի այս երանիի մեջ եկեղեցու հայրերը նկատի ունեն այն հեզությունը, որ ընդդեմ է բարկությանը:

Գալիլիայի խոնարհ լեռան վրա Վարդապետը հեզերին, այսինքն՝ այն մարդկանց խոստացավ տալ երկիրը, ովքեր չեն տիրում, չեն հափշտակում, ովքեր վիրավորանքին վիրավորանքով չեն պատասխանում: Երանության լեռան վրա այն իբրև պատգամ հաղորդվեց բովանդակ մարդկությանը:

Ճշմարիտ քրիստոնյան հեզ է և խոնարհ: Հեզը իր ուրույն նկարագիրն ունի. նա հանգիստ է, խոնարհ և համեստ, հավատքի մեջ պարզ է, իր առջև ունի Քրիստոսի օրինակը, Ով ասում է. «Սովորեցե՛ք Ինձնից, որովհետև հեզ եմ ու սրտով խոնարհ» (Մատթեոս 11:29): Մովսես մարգարեն Աստծուց օրհնություն ստացավ իր հեզության շնորհիվ: Նրա մասին Սուրբ Գրքում կարդում ենք. «Մովսեսը, սակայն, շատ ավելի հեզ էր, քան երկրի վրա ապրող բոլոր մարդիկ» (Թվեր 12:3): Հեզ մարդը երբեք չարիքին չարիքով չի պատասխանում, չի բարկանում, չի բղավում և «Նա ո՛չ հակառակելու է, և ո՛չ էլ նրա ձայնն է լսվելու հրապարակներում» (Մատթեոս 12:19): Հեզերն ունեն կյանքի դժվարություններին դիմակայելու իմաստուն կեցվածք: Հեզ մարդը Աստծո առանձնահատուկ խնամքի ներքո է ապրում. «Չէ՞ որ այդ ամենն Իմ ձեռքը պատրաստեց, և ամեն ինչ Իմն է,- ասում է Տերը.- ու Ես ո՞ւմ եմ նայելու, եթե ոչ հեզերին ու խոնարհներին և նրանց, ովքեր դողում են Իմ խոսքից» (Եսայի 66:2): Այս առաքինությամբ օժտված անձինք քաջ են, քանի որ անիրավությունը, բռնությունը չեն խաթարում իրենց հոգու խաղաղությունը: Քրիստոնեության տարածման և հաղթանակների պատմությունը մեծագույնս փաստում է այն իրականությունը, որ այն, ինչ չկարողացան անել շատ մեծամեծեր, իրագործեցին խոնարհ առաքյալները:

Հեզ մարդը լիովին վստահում է Տիրոջ այն խոսքին, որ ասում է. «Սիրելինե՛ր, վրեժ լուծելու մասին երբեք մի՛ մտածեք, այլ թողեք, որ Աստծո բարկությունը կատարի այն, որովհետև Սուրբ Գրքում Տերն ասում է. «Իմն է դատելու և պատժելու իրավունքը, Ե՛ս եմ հատուցելու» (Հռոմեացիներ 12:19):

Քրիստոս Մատթեոսի ավետարանում նկարագրում է, թե ի՞նչ է հեզությունը. «Իսկ Ես ձեզ ասում եմ. չարին հակառակ չկանգնե՛լ. այլ եթե մեկը քո աջ ծնոտին ապտակ տա, նրան մյուսն էլ դարձրու: Եվ եթե մեկը կամենա քեզ բռնադատել և քո շապիկն առնել, նրան քո բաճկոնն էլ թող: Եվ եթե մեկը քեզ հարկադրի մի մղոն ճանապարհ անցնել, նրա հետ երկու էլ գնա: Տո՛ւր նրան, ով քեզնից խնդրում է. և ով կամենում է քեզնից փոխ առնել, երես մի՛ դարձրու նրանից: Լսել եք արդարև, թե ինչ ասվեց. «Պիտի սիրես ընկերոջդ և պիտի ատես քո թշնամուն»: Իսկ Ես ձեզ ասում եմ. սիրեցե՛ք ձեր թշնամիներին, օրհնեցե՛ք ձեզ անիծողներին, բարությո՛ւն արեք ձեզ ատողներին և աղոթեցե՛ք նրանց համար, որ չարչարում են ձեզ և հալածում, որպեսզի որդիները լինեք ձեր Հոր, որ երկնքում է. քանի որ Նա Իր արեգակը ծագեցնում է չարերի և բարիների վրա և անձրև է թափում արդարների և մեղավորների վրա» (Մատթեոս 5:39-45):

Հեզության ոգին մարդկային արարքներին տալիս է առանձնահատուկ շնորհներ, որոնք մեծ հոգիներին են միայն հատուկ: Եվ մեծ հոգիները, այսինքն՝ հեզերը, նրանք են, ովքեր, հաղթելով իրենց կրքերին, դյուրությամբ են դիմավորում կյանքի հարվածները:

Եկեղեցու հայրերի բնորոշմամբ, որտեղ հեզություն և բարեպաշտություն է, այնտեղ մշտական խաղաղություն է և երջանկություն: Եվ ի՞նչն է ամենաշատը փնտրվում աշխարհում, եթե ոչ խաղաղությունը: Եվ, հակառակը, ոչ ոք այնքան դժբախտ չէ, որքան նրանք, ովքեր իրենց սրտում չունեն խաղաղություն ու հանգստություն և մշտապես տագնապի ու վախի մեջ են, այդ դեպքում ո՛չ հարստությունը, ո՛չ փառքը, ո՛չ մի երկրային բարիք արժեք չունի հոգու խաղաղության համեմատ:

Անշուշտ, հեզերը պիտի ժառանգեն երկիրը, այսինքն՝ բռնության և ուժի ավերակների վրա պիտի ծլի համեստ բողբոջը:

 

Կազմեց Գայանե Սուգիկյանը

 

26.05.18
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․