22 Հունվար, Բշ, Առաջավորաց պահքի Ա օր

Գրքեր

Պետք է բարի հոգս ձեռք բերենք

Նախ և առաջ պետք է Աստծո Արքայությունը փնտրենք: Դա՛ պետք է մեր հոգսը լինի, իսկ մնացածը ավելիով կտրվի (Մտթ. 6:33, Ղուկ. 12:13): Եթե մարդն ինքն իրեն կորցնում է այս կյանքում, ապա կորցնում է իրեն հատկացված ժամանակը, զուր տեղն է վատնում այն: Եթե չի կորցնում և պատրաստվում է մյուս կյանքին, ապա նրա երկրային կյանքն իմաստ ունի: Եթե մյուս կյանքի մասին մտածես, ապա շատ բան է փոխվում: Իսկ այստեղ հարմար դասավորվելու մասին մտածելով՝ մարդը տանջվում է, ուժասպառ լինում ու գնում դեպի հավիտենական տառապանք:

Զգոն եղե՛ք, որպեսզի չվարակվեք անհամբեր անհանգստությամբ և երկրային գործերի հանդեպ մոլի տարվածությամբ. «Հիմա սա պիտի անենք, հետո՝ մյուսը…», որովհետև Արմագեդոնը ձեզ այդ վիճակում կգտնի (Հայտ. 16:15, 16): Շինարարությունների, վերանորոգումների և այլ գործերի հետ կապված անհամբեր անհանգստությունն արդեն իսկ դիվական բան է: Կարգավորումների բռնակը դեպի Քրիստոսը պտտեք, այլապես միայն առերևույթ կթվա, թե Քրիստոսով եք ապրում ձեր կյանքը, իսկ ներսում աշխարհիկ իմաստակությունները կմնան, և վախենամ ձեզ հետ էլ չպատահի այն դժբախտությունը, ինչը հիմար կույսերի հետ պատահեց:

Միայն բարի գործեր չէ, որ ունեին իմաստուն կույսերը (Մտթ. 25:1-13), այլ նաև բարի հոգս՝ նրանք աչք չէին փակում, անտարբեր չէին: Հիմար կույսերն անտարբեր էին և չէին ձգտում արթնության: Այդ պատճառով էլ Տերն ասաց. «Արթուն կացեք» (Մտթ. 25:13): Նրանք կույսեր էին, բայց հիմար, անխելք: Եթե կույսը ծնված օրվանից բանականություն չունի, ապա դա օրհնություն է Աստծուց: Նա առանց քննությունների կանցի մյուս կյանք: Իսկ եթե բանականություն ունի, սակայն անմտորեն է ապրում, ապա Ահեղ Դատաստանի օրն արդարանալու ոչինչ չի ունենա:

Իսկ Մարթայի ու Մարիամի հետ պատահած դե՞պքը, որի մասին պատմվում է Ավետարանում: Տեսնո՞ւմ եք, թե հոգսը Մարթային ինչպես հասցրեց այնտեղ, որ նա իրեն որոշակի առումով անամոթաբար պահեց: Ամեն ինչից դատելով՝ Մարիամն սկզբում օգնում էր նրան, բայց տեսնելով, որ Մարթան չի պատրաստվում ավարտել իր գործերը, թողեց նրան ու հեռացավ: «Ինչպե՞ս զրկվեմ իմ Քրիստոսից՝ հանուն աղցանների ու թխվածքաբլիթների,- մտածեց Մարիամը»: Կարելի է կարծել, թե Քրիստոս նրանց տուն էր գնացել Մարթայի նրբահամ կերակուրներն ուտելու համար: Եվ հենց դա խոցեց Մարթային և նա ասաց. «Տե՛ր, քո հոգը չէ՞, որ քույրս ինձ մենակ է թողել իմ գործի մեջ» (Ղուկ. 10:40):

Ուրեմն ուշադիր լինենք, որպեսզի մեզ հետ էլ չպատահի այն, ինչ Մարթայի հետ պատահեց: Եկեք աղոթենք, որպեսզի բարի Մարիամներ դառնանք:

 

 

Հայր Պաիսիոս Աթոսացու «Ցավով և սիրով՝ ժամանակակից մարդու մասին» գրքից

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

27.07.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․