Սաղմոս ԽԹ | Saghmos Kht



Գրքեր

Սաղմոս ԽԹ

Սաղմոս Դավթի, ինչպես Կորխի որդիներն էին, այդպես էլ Ասափը կամ գրողն է [այս սաղմոսի] կամ եղանակ տվողը և Աստծուն օրհնություններ նվիրողը: Սաղմոսի խորհուրդը Տիրոջ երկրորդ գալուստն է և հրեաների զոհաբերության մերժելի լինելը: Նաև Եփրեմի և Եզեկիայի մասին է:

1.Աստուած աստուծոց Տէր խօսեցաւ, կոչեաց զերկիր՝ յարեւելից մինչև ի մուտս արևու:

Աստվածների Աստված Տերը խոսեց, ձայն տվեց երկրին արևելքից մինչև արևմուտք:

Աստվածը ճշմարիտ Աստվածն է, աստվածները՝ առաքյալները, մարգարեները, արդարները, ինչպես որ Մովսեսը կոչվեց փարավոնի համար Աստված (տե՛ս Ելք 7:1) նաև՝ «Քո աստվածներին մի՛ վատաբանիր» (Ելք 22:28), ինչպես նաև՝ «Ես ասացի, թե աստվածներ եք դուք» (Սաղմ. 81:6): Տերը խոսեց, ասում է, այլ ոչ թե ես ինձանից եմ խոսում: Եվ ձայն տվեց երկրին կարծես արդեն իսկ կանչված են: Նաև երկիրը մեղավորներն են, որ դատաստանի կարիք ունեն: Արևելքից, որ սկիզբ առավ բարությունը և արևմուտք, որտեղ վերջացան բարիքները, սակայն նրանք, ովքեր ո՛չ բարուց մաս ունեն և ո՛չ էլ չարից, դատաստանի կարիք չունեն:

2. Ի Սիովնէ մեծ վայելչութիւն փրկութեան գեղոյ նորա:

Սիոնից է նրա մեծ վայելչությունն ու փրկության գեղեցկությունը:

Սիոնից է փառաց պսակը, ոչ թե հին Սիոնից, որտեղ խաչի նախատինքով պսակվեց Տերը, այլ՝ վերին Սիոնից է գալու բուն թագավորը և մեծ փառքով: Նաև եկեղեցու միջոցով է երևում նրա մեծ վայելչությունն ու փրկության գեղեցկությունը փրկվածների համար, քանի որ նրանց համար է գալիս, որպեսզի պսակի նրանց:

3. Աստուած մեր յայտնապէս եկեսցէ, և Աստուած մեր մի՛ դադարեսցէ:

Մեր Աստվածը պիտի գա հայտնապես, և մեր Աստվածը պիտի չլռի:

[Հայտնապես], այլ ոչ թե առաջինի պես թաքուն և պիտի չլռի՝ ուշացնելով հատուցումը:

4. Հուր առաջի նորա բորբոքեսցի, և շուրջ զնովաւ մրրիկ յոյժ:

Նրա առջև հուր պիտի բորբոքվի, և նրա շուրջը՝ սաստիկ մրրիկ:

Ինչպես որ Դանիելն է ասում. «Կրակե հորդ մի գետ» (Դանիել. 8:10), քանզի հրով է դատելու աշխարհը, ինչպես որ նախապես ջրով [դատեց]: Նրա շուրջը. ասում է, անգութ սպառնալիք է և վախ:

5. Կոչեսցէ զերկինս ի վերուստ և զերկիր, ի դատել զժողովուրդ իւր, ժողովել առ ինքն զսուրբս իւր, և ոյք դնեն զպատարագս ուխտից ի վերայ սեղանոյ նորա:

Նա վերևից ձայն պիտի տա երկնքին ու երկրին՝ իր ժողովրդին դատելու համար:

Մոտն է հավաքելու իր սրբերին և նրանց, ովքեր ուխտի զոհ են մատուցում իր սեղանին:

Երկնքին՝ հրեշտակներին, որոնց շնորհիվ հոգ է տանում մարդկանց մասին և երկրին, նրանց, ովքեր հրեշտակային վարք ունեն, որովհետև նրանցով է դատելու արժանավորներին: Իր ժողովրդին դատելու համար. երկրայիններին, որ սկզբում երկիր կոչեց: Մոտն է հավաքելու իր սրբերին. իր մոտ, այլ ոչ թե դատելու, քանզի նրանք նույնպես դատավոր են լինելու: Եվ ովքեր ուխտի զոհ են մատուցում. Մովսեսը, Ահարոնը, Փենեհեսը և մյուս քահանաները, որոնք քահանա դարձան և ժողովրդի ուխտի զոհը մատուցեցին իր սեղանի վրա: Եթե Հին կտակարանյան ժողովրդին այդպես է դատելու, ապա որքա՞ն շատ են Նոր կտակարանյան առաջնորդները, որոնցով ատյան է կազմելու:

6. Պատմեսցեն երկինք զարդարութիւն նորա, զի Աստուած դատաւոր է:

Երկինքը պատմելու է նրա արդարությունը, քանզի Աստված դատավոր է:

Վկայելու են, որ արդար ես և ամեն ինչ ստեղծել ես մարդկանց խնամք տանելու համար: Քանզի Աստված դատավոր է. և դատելու է դատաստանով, այլ ոչ թե առանց իրավունքի:

7. Լո՛ւր ժողովուրդ իմ, և խօսեցայց ընդ քեզ. և Իսրայէլ՝ քեզ վկայէցից. զի Աստուած, Աստուած քո ես եմ:

Լսի՛ր, իմ ժողովուրդ, ու ես քեզ կասեմ, և Իսրայե՛լ՝ քեզ կվկայեմ, որ Աստվածը՝ քո՛ Աստվածը, ես եմ:

Դատաստանից առաջ լսի՛ր իմ կամքը, և Իսրայել, որ կանչեցի քեզ, քանզի Աստվածը, քո Աստվածն եմ ես, այլ ոչ թե քեզ վնասողը:

8. Ո՛չ թէ վասն պատարագաց քոց կշտամբեմ զքեզ. զի ողջակէզք քո առաջի իմ են յամենայն ժամ:

Քո զոհաբերությունների համար չէ, որ կշտամբում եմ քեզ, քանզի ողջակեզներդ միշտ առջևս են:

Քանի որ զոհաբերություններիդ համար չէ, որ դատելու եմ քեզ, որովհետև ողջակեզներդ նախքան քո մատուցելն էլ միշտ առջևս են և երկրի վրա, որտեղ էլ որ լինեն, սեղանի վրա լինելու պես են:

9. Ո՛չ ընդունիմ ի տանէ քումմէ զուարակս, եւ ո՛չ ի հօտից քոց նոխազս:

Քո տնից հորթեր չեմ ընդունում, ոչ էլ քո հոտից՝ նոխազներ:

10. Իմ է ամենայն գազան անտառի, երէ լերանց և ամենայն անասուն:

Իմն են անտառի բոլոր գազանները, լեռների երեները և բոլոր անասունները:

Երեսով մի՛ տուր, թե դու ես մեծացնում և տալիս ինձ, քանզի իմինները շատ են:

11. Գիտեմ ես զամենայն թռչունս երկնից, գեղեցկութիւն վայրի ընդ իս է:

Գիտեմ ես երկնքի բոլոր թռչուններին, և դաշտի գեղեցկությունն իմն է:

Գիտեմ, թե որտեղից ես բերում ընտիր ալյուրը, և քոնը ես քեզ եմ ետ տալիս:

12. Թէ քաղցեայց, քեզ ինչ ո՛չ ասացից, զի իմ է աշխարհ լրիւ իւրով:

Եթե քաղց զգամ, քեզ բան չեմ ասի, քանզի իմն է աշխարհն իր ամբողջությամբ:

Քեզ չեմ ասի, այլ իմ մորը կասեմ, երբ մանուկ դառնամ, քանզի մարդկանց փրկության քաղցն ունեմ, այլ ոչ թե անասունների: Սրանով ցույց է տալիս նաև իր անկարոտ բնությունը:

13. Ո՛չ ուտեմ ես զմիս զուարակաց քոց. և ո՛չ զարիւն նոխազաց քոց ըմպեմ:

Ես չեմ ուտում քո հորթերի միսը, և քո նոխազների արյունը չեմ խմում:

Այլ դու ես ուտում, և ինձ ի՞նչ օգուտ: Երբ դու երեխա էիր, կարճ ժամանակով ընդունեցի, իսկ այժմ, եղի՛ր կատարող:

14. Մատո՛ Աստուծոյ պատարագ օրհնութեան, կատարե՛ա Բարձրելոյն զուխտս քո:

Աստծուն օրհնության պատարագ մատուցի՛ր և Բարձրյալի առջև ուխտդ կատարի՛ր:

Այն է փառավորում ինձ, ինչը բանական արյամբ է կատարվում՝ շաղախված սիրով և դա է փրկության ճանապարհը, որ ցույց եմ տալիս, քանզի «Ես եմ ճանապարհը» (Հովհ. 14:6): Մատուցիր Աստծուն, եթե անասուն ես ուխտել, ապա սրանով վճարի՛ր:

15. Կարդասցես առ իս յաւուր նեղութեան քո, ես փրկեցից զքեզ, և դու փառաւոր արասցես զիս:

Քո նեղության օրը կանչի՛ր ինձ, ես կփրկեմ քեզ, ու դու կփառաբանես ինձ:

Ինչպես երեք մանուկները, ինչպես Դանիելն ու Հովսեփն առանց կենդանու արյան: Եվ դու կփառաբանես ինձ. թո՛ղ քո ձեռքում չլինի անասուն, այլ թո՛ղ օրհնություն լինի քո բերանում:

16. Սակայն մեղաւորին ասէ Աստուած, իսկ դու ընդէ՞ր բնաւ պատմես զարդարութիւն իմ, կամ առնուս զուխտս իմ ի բերան քո:

Սակայն մեղավրին Աստված ասում է. «Իսկ դու ինչո՞ւ ես պատմում իմ արդարությունը կամ բերանդ առնում իմ ուխտը:

Այն վարդապետին, քահանային է ասում, ովքեր այլոց ուսուցանում են, բայց իրենք չեն կատարում, ըստ Առաքյալի, մեղադրելով մեղավորին, որ դեռ մեղքի մեջ է: Իսկ դու ինչպե՞ս ես պատմում, թե արդար դատավոր է Տերը և չես երկյուղում, կամ օրենքի ուխտը՝ ամբողջ կտակարանները քո բերանդ ես առնում, և կամ ասում ես, թե մի՛ եղեք ուխտազանց, բայց դու ինքդ ես այդպես:

17. Զի դու ատեցեր զխրատ իմ, մերժեցեր, և յետս ընկեցեր զամենայն բանս բերանոյ իմոյ:

Չէ որ դու ատեցիր իմ խրատը, մերժեցիր ու անտեսեցիր բերանիս բոլոր խոսքերը:

Իմ պատգամները մտքումդ չպահելով և անձամբ չգործելով այդպես:

18. Թէ տեսանէիր զգողս՝ ընթանայիր ընդ նոսա. և ընդ շունս դնէիր զբաժին քո:

Երբ գող էիր տեսնում, նրանց հետ էիր ընթանում և ընկերակցում շնացողներին:

Կամ գողակից, կամ կամակից էիր լինում, կամ էլ սիրելի: Եվ ընկերակցում շնացողներին. Երբ ներում ես շնացողներին կաշառքով, ապա բաժնեկից ես դառնում նրանց տանջանքներին:

19. Բերան քո յաճախէր զչարութիւն, և լեզու քո նիւթէր զնենգութիւն:

Բերանդ չարություն էր տարածում, և լեզուդ նենգություն էր նյութում:

Մատնելով, նախատելով, հայհոյելով, նենգելով, և նյութում էր նենգության պատճառով:

20. Նստեալ՝ զեղբօրէ քումմէ չարախօսէիր, և ի վերայ որդւոյ մօր քո դնէիր զգայթագղութիւն:

Նստած չարախոսում էիր եղբորդ մասին և մորդ որդու վրա զրպարտություն բարդում:

Կամ հարազատ, կամ մեր նույն օրենքից և նույն կրոնից: Եվ մորդ որդու վրա՝ զուր տեղը վնասելով նրան, թե Հայր Աստծուց կամ իր հորից չէ, և կամ եկեղեցու որդի կամ իր մորից չէ:

21. Զայս ամենայն արարեր, և լռեցի քեզ. Կարծեցեր անօրէնդ ի մտի քում, թէ և ես քե՞զ նմանիցեմ:

Այս բոլորն արեցիր, ու ես լուռ մնացի. դու՝ անօրենդ, կարծեցիր քո մտքում, թե ես էլ կնմանվեմ քեզ:

Երկայնամիտ եղա՝ սպասելով դարձի գալուդ, իսկ դու կարծեցիր, թե քեզ նման տկար եմ՝ քեզ պատժելու համար:

22. Արդ յանդիմանեցից և կացուցից զայս ամենայն առաջի քո. իմացարո՛ւք ամենեքեան, որոց մոռացեալ իցէ զԱստուած:

Արդ, պիտի հանդիմանեմ քեզ և այս ամենը առջևդ դնեմ: Իմացե՛ք բոլորդ, որ մոռացել եք Աստծուն:

Որպեսզի իմանաս, թե դատաստանի օրը չի ծածկվել քեզանից: Իմացե՛ք, որ դեռևս ողորմությամբ այցի է գալիս, իմացե՛ք և մի մոռացե՛ք Աստծուն, որ տեսնում է ամեն ինչ և բոլորին հատուցում:

23. Գուցէ երբէք յափշտակիցիք, և ոչ ոք իցէ՝ որ փրկիցէ:

Գուցե երբևէ հափշտակվեք տարվեք, և ձեզ փրկող չգտնվի:

Մահվան միջոցով, և ոչ ոք այլևս չի կարող փրկել [մարդուն]:

24. Պատարագ  օրհնութեան փառաւոր արասցէ զիս. և անդ է ճանապարհ, ուր ցուցից նմա զփրկութիւն Աստուծոյ:

Օրհնության պատարագն ինձ կփառավորի. և ճանապարհն այնտեղ է, որտեղ ես նրանց ցույց պիտի տամ Աստծո փրկությունը:

Նորից է կրկնում, թե չեք կարող զոհաբերությունների միջոցով հաճելի լինել ինձ, որովհետև զոհաբերությունները վայելչությամբ եմ փոխարինելու: Եվ եթե ետ դառնաք չարից, ասում է, այդ ժամանակ դուք ինձ օրհնություն կմատուցեք, քանզի եթե այդ ճանապարհով ինձ մոտ գաք՝ կփրկվեք:

 

 

Վարդան Արևելցի, Մեկնութիւն Սաղմոսացն Դաւթի, Էջմիածին, 1797 թ.

Գրաբարից թարգմանեց Գայանե Թերզյանը

16.04.18
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․