2 Հունիս, Գշ, Գ օր Հոգեգալստյան, Պահք

Գրքեր

Սուրբ առաքյալ Տիմոթեոսի վկայաբանությունը

Սուրբ առաքյալ Տիմոթեոսը Լյուստրացիների քաղաքից էր, հեթանոս հոր և հրեա մոր որդի: Եվ այնպես պատահեց, որ երբ Պողոսը կենաց Ավետարանն էր քարոզում հեթանոսների քաղաքներում, Տիմոթեոսը գնաց, հանդիպեց նրան, հավատաց Քրիստոսին, մկրտվեց Պողոսի կողմից և աշակերտեց նրան: Եվ որովհետև իմաստուն և հեզ էր և ձգտում էր դեպի Քրիստոսի բարեպաշտությունը, դարձավ Պողոսի ուղեկիցը փրկության Ավետարանի [քարոզման] ճանապարհին: Եվ Պողոսը նրան սիրեց ինչպես իրեն կսիրեր, որովհետև զգաստ և քրիստոսասեր էր: Եվ նրան Եփեսացիների քաղաքի եպիսկոպոս ձեռնադրեց և, քանի որ պայմանները բարեխառն էին, թողեց այնտեղ, որովհետև մարմնապես հիվանդոտ էր: Հույժ առաքինի էր, և Պողոսը հոգում էր նրա մասին և հայրական գթով խրատական նամակ գրեց նրան և, ի թիվս բազում պատվիրանների, հրամայում էր ստամոքսի համար մի քիչ գինի խառնել, որովհետև հյուծվել էր հաճախակի պահքերից և Քրիստոսին խաչակցելուց:

Բազում գավառներում նա շատ սքանչելիքներ գործեց, շատերին լուսավորեց կյանքի խոսքով, եկեղեցիներ կառուցեց և քահանաներ ձեռնադրեց` մշտապես ավելացնելով Տիրոջը պաշտողների թիվը: Եվ մեծն Պողոսից հետո աշխարհի երկրորդ լուսավորիչն էր: Եվ երբ հասավ նրա մարտիրոսության ժամանակը, անօրեն Ներոնի օրերում սուրբը եկավ Եփեսոս քաղաքը և մի մեծ ամբոխ տեսավ, որովհետև գարշելի կուռքերի պղծության տոնն էր, և ամենքը հավաքվել էին` թե՛ այր, և թե՛ կին, զոհեր մատուցելու և աստվածների պատվին խառնակվելու համար: Տղամարդիկ և կանայք ծածկում էին իրենց երեսները, որպեսզի չտեսնեն միմյանց, և խառնակվում էին հրապարակում, որ և այդ չար ավանդույթը դեռևս պահում են մանիքեացիները:

Իսկ երբ սուրբ առաքյալ Տիմոթեոսը նրանց խառնակվելիս տեսավ, լի արտասուքով անցնում էր փողոցով ու աղաչում էր նրանց, հորդորում հեռու մնալ այդ մոլորական խաբեությունից: Եվ այս լսելով` ողջ ամբոխը հարձակվեց նրա վրա, և սկսեցին բրերով անխնա խփել, մինչև որ ավանդեց հոգին: Իսկ քրիստոնյաները վերցրեցին սրբի մարմինը, պատանեցին մաքուր կտավով և վառված ջահերով և խնկերի բուրմամբ դրեցին տապանի մեջ, տարան, թաղեցին Պիոն կոչվող տեղում, Ոտիո նավահանգստի մյուս կողմում:

Իսկ երբ դադարեցին հալածանքները և քրիստոնեական հավատքը հաստատվեց, հանեցին սրբի նշխարներն ու տարան Կոստանդնուպոլիս և դրեցին սուրբ առաքյալների վկայարանում` Առաքյալ կոչվող սուրբ եկեղեցում, մեծ տոնախմբությամբ [մշտապես] կատարելով սրբի հիշատակը հունվարի քսանմեկին, ի փառս ամենասուրբ Երրորդության. հավիտյանս. ամեն:

 

 

Վարք Սրբոց, Հատոր Դ, Ս. Էջմիածին – 2010թ.

31.03.15
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․