Գրքեր

Վերափոխման տոնի քարոզ

Սիրելի՛ հավատացյալ ժողովուրդ, այսօր Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնն է: Մեր ժողովուրդը առանձնահատուկ վերաբերմունք ունի այս տոնի նկատմամբ, որովհետև այսօր նաև հավարտ Սուրբ Պատարագի կատարվում է խաղողի օրհնությունը: Կատարվում է խաղողի միջոցով մեր աշխատանքի արժևորումը և բոլոր բերքերի օրհնությունը, որպեսզի մեր տները մտնեն մեր աշխատանքի արդյունքները, և մենք կարողանանք վայելել այն մինչև մյուս տարի, մինչև մյուս գարուն, երբ նորից սկսենք խաղող աճեցնել և ցորեն ցանել:

Իմ գրասեղանի վրա մի գիրք կա դրված, որ կոչվում է «Հայսմավուրք»: Դա Հայ Եկեղեցու տոնելի սրբերի վարքը և ամենօրյա տոների նկարագրությունն է: Եվ ամեն օր սենյակից դուրս գալուց առաջ ես կարդում եմ այդ օրվա նյութերը: Քանի որ մինչև այսօր «Հայսմավուրք» գրքի ժողովրդական հրատարակությունը գոյություն չունի և դուք հնարավորություն չունեք ընթերցելու այդ գիրքը, ես ցանկանում եմ ձեզ պատմել այն, ինչ որ կարդացի ես այսօր այդ գրքում:

Սուրբ Աստվածածինը երկրային կյանքում հասել էր իր կյանքի հիսունիններորդ տարուն, և մոտենում էր այս աշխարհում իր ապրելու օրերի ավարտը: Գաբրիել հրեշտակապետը, որ տարիներ առաջ տեսիլքով եկավ և ավետեց Աստվածածնին Քրիստոսի Ծննդյան լուրը, եկավ դարձյալ երկիր, ներկայացավ սուրբ Աստվածածնին և ասաց, որ երեք օր հետո Նա ավանդելու է հոգին: Աստվածամայրը ոտքի կանգնեց, դուրս եկավ Իր տնից, գնաց պարտեզ և սկսեց աղոթել: Երբ Նա քայլում էր ծառերի միջով, բոլոր բույսերը և բոլոր խոտերը խոնարհվում էին Նրա առջև: Գաբրիել հրեշտակապետը Նրան հանձնեց նաև արմավենիների ոստերով պատրաստված մի պսակ: Եվ Աստվածամայրը աղոթեց Իր Որդուն և ասաց. «Տեր Հիսուս Քրիստոս, Դու խոստացար, որ Ինձ մենակ չես թողնի այս երկրի վրա, և խոստացար, որ անձամբ կգաս և կստանաս Իմ հոգին»: Երբ Նա վերադարձավ տուն, տեսավ, որ բոլոր առաքյալները հավաքվել են տան շեմքին, առանց մեկը մյուսին լուր տալու, որովհետև այն ժամանակ հեռախոսներ չկային, հեռագրեր չկային, և նամակագրությունը շա՜տ երկար ամիսներ էր տևում: Ուրեմն, առանց մեկը մյուսին լուր տալու հանկարծ բոլորը հավաքվում են Աստվածամոր առջև: Եվ երբ Աստվածամայրը ներս է մտնում և բազմում է Իր մահճին, նրա շուրջը հավաքվում են բոլոր առաքյալները և սկսում պատմություններ պատմել: Այդ ժամանակ Աստվածամորը սպասարկող կանայք և կույսերը հետաքրքրությամբ հարցեր էին տալիս առաքյալներին: Եվ ահա թե ինչ է պատմում Պետրոս առաքյալը: Նա ասում է, որ երբ մեզանից որևէ մեկը պատրաստվում է այն աշխարհ գնալու և ավանդելու իր հոգին, երկու հրեշտակներ են գալիս՝ մեկը` բարության, մյուսը՝ չարության: Եվ եթե մարդը իր կյանքի ընթացքում ավելի մեղքեր է գործել, քան բարի գործեր, ցնծում են դևերը, ցնծում են սատանաները, որովհետև չարության հրեշտակը պիտի ավանդի այդ մարդու հոգին և տանի դեպի դժոխք: Իսկ եթե այդ մարդու արդար գործերն են շատ, նշանակում է՝ բարության հրեշտակը պիտի ավանդի այդ հոգին և այդ մարդու հոգին տանի դեպի դրախտ: Ահա այսպիսի պատմություններով, երգերով և սաղմոսներով անցնում են այդ երեք օրերը, և հանկարծ դղրդում է երկինքը, դղրդում է երկիրը, և նույն Ինքը՝ Հիսուս Քրիստոս, դարձյալ իջնում է երկիր՝ Իր Մոր հոգին անձամբ ավանդելու և ստանալու: Եվ երբ Նա ստանում է սուրբ Կույսի հոգին, բոլորը տեսնում են, թե ինչպես Նրա հոգին ճերմակ, ձյան նման սպիտակ է և տեսանելի բոլորին: Հարցնում են ներկաները, թե ինչո՞ւ է այդ հոգին այդքան սպիտակ, և Քրիստոս պատասխանում է, որ ծննդյան ժամանակ մեզանից ամեն մեկի հոգին այդքան մաքուր և այդքան սպիտակ է: Մեր կյանքի ընթացքում, երբ մենք մեղք ենք գործում, կամաց-կամաց այդ սպիտակությունը փոխվում է սևության:

Քրիստոս պատվիրում է առաքյալներին, որ Աստվածամոր մարմինը զետեղեն մի գերեզմանի մեջ և երեք օր չբացակայեն և երեք օր սաղմոսներ կարդան: Եվ ահա երեք օր անց առաքյալներից մեկը, որ չէր հասցրել ժամանակին գալ, երբ հասնում է Երուսաղեմ,  խնդրում է ցույց տալ իրեն Աստվածամոր դին, որպեսզի կարողանա իր հրաժեշտը տալ Նրան: Երբ առաքյալները գնում և բացում են գերեզմանը, տեսնում են, որ այնտեղ միայն սավանը կա, որով փաթաթել էին Աստվածամորը: Նրա մարմինը փոխադրվել էր, ինչպես գրված է «Հայսմավուրք»-ում, այնտեղ, որտեղ պատվիրել էր Քրիստոս:

Սա է, սիրելի հավատացյալներ, սուրբ կույս Աստվածամոր վերափոխման պատմությունը, որ գրված է մեր Եկեղեցու սուրբ գրքերում: Եթե մենք ուշի ուշով կարդացել ենք Ավետարանը, ապա նկատել ենք, որ շատ հաճախ Քրիստոս առակներով սովորեցնում էր մեզ, թե մենք ինչպես պիտի ապրենք: Շատ հաճախ նաև Քրիստոս Իր կյանքի օրինակներն էր առակ դարձնում և Իր կյանքի օրինակով էր սովորեցնում մեզ, թե ինչպես պետք է ապրել, որպեսզի արժանանանք երկնքի արքայությանը: Աստվածամոր վերափոխման այս պատմությունը մի առակ է մեզ համար, մի դաս ևս, մի օրինակ: Ի՞նչ ենք մենք քաղում նրանից: Մենք տեսնում ենք, թե ինչպես, երբ Քրիստոս ավանդեց սուրբ Կույսի հոգին, այն ճերմակ էր: Եվ մենք գիտենք, սովորեցինք այդ պատմությունից, որ ճերմակ են եղել մեր բոլորի հոգիները: Եվ երբ հրեշտակը գա, մենք այնպես պիտի անենք, որ բարության հրեշտակը ավանդի մեր հոգին, որ մեր հոգին, որքան հնարավոր է, ճերմակ մնա մեր կյանքի ընթացքում: Եվ եթե կյանքի ընթացքում սև բծեր այնտեղ լինեն, կարողանանք մեր պահեցողությամբ, մեր աղոթքներով և մեր եկեղեցական մասնակցությամբ նորից ջնջել այդ բծերը և նորից ճերմակացնել:

Սիրելի՛ հավատացյալներ, այս դասով և այս առակով ես մաղթում եմ, որ մեր բոլորի հոգիները միշտ ճերմակ մնան: Հրավիրում եմ ձեզ նաև Սուրբ Պատարագի արարողության ավարտին մասնակցելու Խաղողօրհնեքի արարողությանը, որպեսզի այդ Խաղողօրհնեքի միջոցով բարությունը լցվի մեր բոլորի տները այժմ և միշտ և հավիտյանս հավիտենից. Ամեն:

 

 

Տ. Եզնիկ արք. Պետրոսյան

(Քարոզը խոսվել է Ս. Էջմիածնի Մայր Տաճարում Վերափոխման տոնին մատուցված Ս. Պատարագին, 17 օգոստոսի 2008թ.)

13.08.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․