24 Նոյեմբեր, Ուր, Հիսնակաց պահքի Ե օր

Գրքեր
Երբ Հակոբը իմացավ, որ Հովսեփը ամբողջ Եգիպտոսի նախարարն է, ի՞նչ մտածեց:

Հայտնի է, որ չափազանց ուրախությունն ու չափազանց տխրությունը, որ հանկարծակի պատահում են, կարող են մարդուն մեծ վնաս հասցնել: Սակայն Հակոբը ինչպես որ առաջ՝ Հովսեփի արյունաշաղախ զգեստը տեսած ժամանակ, անչափ վիշտ ու թախիծ կրելով հանդերձ, նրա մարմինը կամ անձը չի վնասվում, նմանապես լսելով, որ Հովսեփը ողջ է և նախարար, թեև անչափ ուրախություն զգաց, սակայն իսկույն հավատալ չցանկանալով՝ իր մտքում զարմացավ (Ծննդ. 45:26):

Հակոբը շուտ հավատաց Հովսեփի մահվան լուրին, սակայն նախարար լինելուն իսկույն չցանկացավ հավատալ, քանի որ վնասի հանդիպելը հեշտ է, սակայն բախտավորության հասնել, մանավանդ նախարար լինել, դժվարին լինելու պատճառով կասկածելի է: Բայց երբ տեսնում է այն կառքերը, որ Հովսեփը ուղարկել էր իրենց փոխադրության համար, այն ժամանակ իսկապես հավատում է, որ նա ողջ է և Եգիպտոսի իշխան է, ուստի պատրաստություն տեսնելով, իր ամբողջ ընտանիքով ճանապարհ է ելնում՝ Հովսեփին գնալ տեսնելու համար:

Սակայն, որովհետև Աստված խոստացել էր Քանանի երկիրը իրեն տալ, վախենում է, թե միգուցե Եգիպտոս գնալով խոստացված երկրից զրկվի: Մանավանդ վախենում է, որ չլինի՞ թե իր որդիները եգիպտացիների ընթացքին հետևելով՝ բարկացնեն Աստծուն: Այդ պատճառով «Երդման ջրհոր» կոչված վայրը հասնելով և պատարգ մատուցելով՝ իրեն Աստծո ողորմությանն է հանձնում: Աստված էլ նրա երազում հայտնվելով՝ քաջալերում է, որ Եգիպտոս գնալուց չվախենա, քանի որ Ինքը նրա հետ Եգիպտոս գնալով և նրան այնտեղ «մեծ ազգ» դարձնելով, այնուհետև պետք է այնտեղից հաներ (Ծննդ. 46:2):

Այն ժամանակ Հակոբը՝ հանգստացած և ուրախ, Եգիպտոսին մոտենալով, Հուդա որդուն ուղարկում է Հովսեփի մոտ՝ իր գալուստը հայտնելու համար, վերջինս էլ մեծ պատվով դիմավորում է իր հորը, որը նրան տեսնելուն պես արտասվելով փաթաթվում է նրա պարանոցին և երկուսն էլ ի սրտե և ամբողջ հոգով ուրախանում են: Ապա Հովսեփը իր հորը և եղբայրներից հինգին փարավոն թագավորին է ներկայացնում, Հակոբն էլ օրհնում է նրան, որին դա դուր է գալիս, և նա Գեսեմ կոչված վայրը Հակոբին է տալիս բնակության համար:

Հակոբի Եգիպտոս մտնելու ժամանակ, իր որդիների կանանցից, ծառաներից և աղախիններից բացի, միայն իր որդիներն ու թոռները վաթսունվեց հոգի էին, և Եգիպտոսում ծնված ինը թոռներն էլ նրանց թվին ավելացնելով՝ ընդամենը յոթանասունհինգ հոգի են հաշվվում, որոնցից առաջացավ Իսրայելի ազգը, ինչպես որ իր տեղում արդեն հայտնվում է:

 

Պողոս եպս. Ադրիանուպոլսեցի, «Զազանութիւն հինգ դարուց», Հատոր Ա, Վաղարշապատ, 1902

ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․