22 Հունվար, Բշ, Առաջավորաց պահքի Ա օր

Գրքեր

Սաղմոս ԻԳ

Դավթի կիրակնօրյա սաղմոսը: Թեև մյուս թարգմանիչները չեն ասում կիրակնօրյա, սակայն հայտնի է, որ Տիրոջ հարությունը կիրակի լուսաբացին է եղել: Նաև առաջին օրը նշանակում է արարչագործության օրը, երբ ջրերը միմյանցից դեռ բաժանված չէին:

1. Տեառն է երկիր լրիւ իւրով. աշխարհ՝ և ամենայն բնակիչք նորա:

Տիրոջն է երկիրն իր ամբողջությամբ, աշխարհն իր բոլոր բնակիչներով:

Ոչ թե այնպես, ինչպես հրեաներն էին կարծում, թե միայն Պաղեստինն է, կամ հեթանոսները, թե երկիրը միայն սատանայինն է, այլ Տիրոջն է, ով ոչ միայն Արարիչ է, այլև՝ աշխարհի խնամակալը: Տիրոջն է վերևինն ու ներքևինը և բոլոր բնակիչները, որովհետև նա նախապես բնակության վայրը ստեղծեց, ապա նոր բնակիչներին:

2. Նա ինքն ի վերայ ծովու հիմունս արկ նմա. ի վերայ գետոց պատրաստեաց զնա:

Նրա հիմքերն անձամբ գցեց ծովի վրա, և գետերի վրա հաստատեց նրան:

Քանզի ջրալի էր երկիրն իբրև տան հատակ և երկինքը նրա վրա որպես ծածկ էր և նա էր հիմքը երկնքի: Եվ գետերի վրա. հետո, երբ ջրերը ցամաքեցին, երկիրը գետով ոռոգեց, որպեսզի պատրաստ լինի մարդկանց կարիքները հոգալու: Նորից, երկրի ներքին մասով են հոսում գետերը և ծովերն էլ են այնտեղ տեղադրված և հեշտությամբ են ջրերը դուրս գալիս: Կան մարդիկ, որ ասում են, թե կան վայրեր, որտեղ հողը ջրերի վրա է: Նորից՝ նրա հիմքերն անձամբ գցեց. երկինքը եկեղեցին է, իսկ հիմքը՝ մկրտությունը, որտեղ ծովանում են Սուրբ Հոգու շնորհները և այնտեղ է Տերը, որտեղ իր տնկակիցներն են և մկրտվողի որովայնից գետեր են բխում: Դարձյալ՝ գետերն առաքյալներն են, որոնց պատրաստեց, ինչպես որ ասաց Պետրոսին. «Դու վեմ ես, և այդ վեմի վրա պիտի շինեմ իմ եկեղեցին» (Մատթ. 16:18):

3. Ո՞վ ելցէ ի լեառն Տեառն. կամ ո՞վ կացցէ ի տեղւոջ սրբութեան նորա:

4. Որ սուրբ է ձեռօք և ամբիծ սրտիւ, որ ոչ եառ զնանրութիւն յանձն իւր՝ և ոչ երդուաւ նենգութեամբ ընկերի իւրում:

Ո՞վ կբարձրանա Տիրոջ լեռը, կամ ո՞վ կկանգնի նրա սրբավայրում.

Նա, ով մաքուր ձեռքեր և անբիծ սիրտ ունի, ով հանձն չի առել ունայնություն ու նենգությամբ չի երդվել իր ընկերոջը:

Այսինքն՝ վերին Սիոնը, որ Տերը հաստատեց, այլ ոչ թե մարդը, ոչ թե անասունների համար, ինչպես սա էր, այլ հրեշտակների և հրեշտակացյալների համար: Տասնչորսերորդ սաղմոսում ասվում է, թե ով ցանկանում է այնտեղ ելնել, պետք է մաքրի իր թե՛ սիրտը և թե՛ ձեռքերը, հեռու պահի իրեն կենցաղային ունայնություններից և նենգորեն դաշինք չկնքի մարդու կամ Քրիստոսի հետ:

5. Սա առցէ զօգնութիւն ի Տեառնէ, զողորմութիւն յԱստուծոյ փրկչէ իւրմէ:

Նա է, որ օրհնություն կստանա Տիրոջից և ողորմություն իր փրկարար Աստծուց:

Տիրոջ օգնությամբ է մարդ սուրբ լինում և եթե ակամայից սխալվում է, ապա ողորմություն է գտնում:

6. Այս ազգ է՝ որ խնդրէ զՏէր. խնդրէ տեսանել զերեսս Աստուծոյ Յակոբայ:

Այս սերունդն է, որ փնտրում է Տիրոջը, որ ուզում է տեսնել երեսը Հակոբի Աստծո:

Այս սերնդի համար Տերն ասաց. «Այս սերունդը չպիտի անցնի» (Մատթ. 24:34): Որ փնտրում է Տիրոջը, որ ուզում է տեսնել երեսը Հակոբի Աստծո. քրիստոնյա սերունդն է, որ թողնելով կռապաշտությունը, ցանկացավ տեսնել Քրիստոսին, ով Հակոբի Աստվածն է, և որ նրանք եղան Հակոբի որդիները և կոչվեցին Քրիստոսի սերունդ:

7. Համբարձէ՛ք իշխանք զդրունս ձեր ի վեր. համբարձցին դրունք յաւիտենից, և մտցէ թագաւոր փառաց:

Վե՛ր քաշեցեք, իշխաննե՛ր, դռները ձեր, թող բացվեն հավիտենական դռները, և փառքի արքան թող ներս մտնի:

Ինչպես որ Դավիթն ասաց այստեղ, այդ նույն բանը կատարվեց համբարձմանը, իմացան երկնքում և հրեշտակների ասածին ի պատասխան հարցրին, ու նաև պաշտամունք մատուցեցին նրա մարդեղության խորհրդին և նրա հետ բարձրացան երկինք: Վե՛ր քաշեցեք, իշխաննե՛ր. սա հրեշտակներին և հրեշտակապետերին չի վերաբերվում, քանզի Գաբրիելի հետ տեղյակ էին նաև երեք դասերը: Բայց զարմանալի չէ, թե չգիտեին, քանզի ինչ Աստված հայտնում է իրենց, այդ էլ կարողանում են իրենք հայտնել. երբեմն հրեշտակները հայտնում են մարդկանց և երբեմն էլ իրենք են մարդկանց միջոցով ուսանում: Ասում են, թե դուռը անգիտությունն է, և որ երբեք չէին տեսել, որ մարմինն այդ ճանապարհով կարող է անցնել: Եվ փառքի արքան նա է, ում փառքն իր սեփականն է և կարող է [իր փառքից] տալ նրան, ում ցանկանա:

8. Ո՞վ է սա թագաւոր փառաց. Տէր հզօր զօրութեամբ իւրով. Տէր հզօր ի պատերազմի:

Ո՞վ է այս փառքի արքան, - կարողությամբ հզոր Տերն է նա, պատերազմում զորեղ Տերը:

Այսինքն՝ հարցնում է, թե եթե երկրից է, չբացենք դուռը, իսկ եթե երկնքից է, ապա ի՞նչ է ուզում: Պատասխանում են, թե հզոր Տերն է, որ գնացել էր պատերազմելու: Դարձյալ՝ սա նա է, ով իջել էր և անփոփոխ է մնացել:

9. Համբարձէ՛ք իշխանք զդրունս ձեր ի վեր. համբարձցին դրունք յաւիտենից, և մտցէ թագաւոր փառաց:

10. Ո՞վ է սա թագաւոր փառաց. Տէր զօրութեանց՝ սա ինքն է թագաւոր փառաց:

Վե՛ր քաշեցեք, իշխաննե՛ր, դռները ձեր, թող բացվեն հավիտենական դռները, և փառքի արքան թող ներս մտնի:

Ո՞վ է այս փառքի արքան, - զորությունների Տերը՝ նա ինքն է փառքի արքան:

Բայց ինչո՞ւ են կրկնակի հարցնում և պատասխանում. կամ առաջինները բացում են և երկրորդները՝ տերություններն ու զորությունները, որոնք իշխանություն են կոչվում, նույն բանն են ասում, որովհետև միջին քահանայապետություններ են: Եվ կամ նրանք, որ արդեն իմացան, վերիններին նույն բանն են ասում, սակայն վերին երեք դասերի վրա իշխանություն չունեն, այլ սրանք իրենք իրենց տարակուսում են՝ Եսայու պես ասելով. «Ո՞վ է սա, որ ելել գալիս է» (Ես. 63:1), մինչև որ ցույց է տալիս թագավորն իր ձեռքերն ու ոտքերը:

 

 

Վարդան Արևելցի, Մեկնութիւն Սաղմոսացն Դաւթի, Էջմիածին, 1797 թ.

Գրաբարից թարգմանեց Գայանե Թերզյանը

26.08.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․