19 Նոյեմբեր, Բշ, Հիսնակաց պահքի Ա օր

Գրքեր

Սաղմոս ԾԶ

Այսուհետև՝ մի՛ ապականիր. արձանագիր Դավթի, երբ նա Սավուղի երեսից փախել թաքնվել էր քարայրում: Մի՛ ապականիր քեզ հուսացածներին: Եվ նորից՝ Եզեկիայի բարեկամները շրջում էին [մաքրելու Սուրբ Գիրքը] հեթանոսական ապականիչ խոսքերից, որտեղ չէին գտնում թագավորի մատանու նշանը, իսկ որտեղ որ գտնում էին, թողնում էին [հետևյալ գրությունը]. «կատարածը մի՛ ապականիր»: Երբ քարայրը պաշարվել էր Սավուղի կողմից, այդ ժամանակ ասաց այս սաղմոսը:

1. Ողորմեա՛ ինձ, Աստուած, ողորմեա ինձ, զի քեզ ի յուսացաւ անձն իմ:

Ողորմի՛ր ինձ, Աստվա՛ծ, ողորմի՛ր ինձ, քանզի հույսս դրի քեզ վրա:

Եռանդուն կերպով ի սրտե կրկնում է ողորմի՛ր բառը: Քանզի հույսս դրի քեզ վրա. որովհետև ուրիշ որևէ մեկի վրա չեմ կարող հույս դնել, քանզի անիծյալ է նա, ով իր հույսը մարդու վրա է դնում: Ցույց է տալիս նաև հեթանոսների կոչումը, որ ողորմություն գտնելու համար փառավորում են Աստծուն:

2. Ի հովանի թևոց քոց յուսացայց, մինչև անցցէ անօրէնութիւն:

Քո թևերի հովանուն պիտի ապավինեմ, մինչև անօրինությունն անցնի:

Աստծո արագահաս օգնությունը թևերի հովանի է կոչում, ինչպես որ Մովսեսն ասաց, և Տերն էլ ասաց, թե. «քանի՜ անգամ կամեցա հավաքել քո որդիներին, ինչպես հավը իր ձագերին` թևերի տակ» (Ղուկ. 13:34): Մինչև անօրինությունն անցնի. Սիմաքոսն [այսպես է թարգմանում]. «մինչև անցնի սպառնացողի բնությունը», այսինքն՝ անօրինությունը, նաև Սավուղի անօրինությունն իր հետ անցնելու է:

3. Աղաղակեցի առ Աստուած բարձրեալ, առ Աստուած բարերար իմ:

Աղաղակեցի բարձրյալ Աստծուն՝ իմ բարերար Աստծուն:

Չէր կարող այդ քարայրում աղաղակել, այլ՝ ջերմագին պաղատանքի մասին է խոսքը, ինչպես որ Մովսեսին Աստված ասաց. «Ինչո՞ւ ես կանչում ինձ» (Ելից 14:15):

4. Առաքեաց յերկնից՝ և կեցոյց զիս. եդ ի նախատինս, որ կոխէին զիս:

Նա օգնություն ուղարկեց երկնքից և փրկեց ինձ, նախատելի դարձրեց ինձ ոտնահարողներին:

Ուղարկեց իր օգնությունը, նաև՝ իր Որդուն: Նախատելի դարձրեց. Սավուղին, գերողներին և դևերին:

5. Առաքեաց Աստուած զողորմութիւն և զճշմարտութիւն իւր. և փրկեաց զանձն իմ ի միջոյ գազանաց, զի ննջէի ես խռովեալ:

Աստված իր ողորմությունն ու ճշմարտությունն ուղարկեց և գազանների միջից ազատեց ինձ, մինչ ես խռովված ննջում էի:

Ողորմությունը Բանն է, իսկ ճշմարտությունը՝ Սուրբ Հոգին: Գազանների միջից. ինչպես Դանիելին, և որ նույն ձևով Դավթին էին պաշարել: Մինչ ես խռովված ննջում էի. Թեոդիտոսը [թարգմանել է] կորստյան մատնողների մեջ, Ակյուղոսը՝ սպանողի բռնության միջից, Սիմաքոսը՝ կրակե բոցերի միջից, և երկյուղի դառնությունը դրանց են նմանեցնում:

6. Որդւոց մարդկան ատամունք իւրեանց զէն և նետք են, և լեզուք նոցա որպէս սուր սուսերի:

Մարդկանց որդիների ատամները զենք և նետ են, իսկ նրանց լեզուները՝ ինչպես սուր սուսեր:

Զենքը հեռվից տրտնջալն է, նետը՝ երեսին հայհոյելը, երբ Աստծուն են հայհոյում ոչ թե մարդկանց որդիների պես են, այլ՝ սատանայի և գազանի, և սուր սուսերի:

7. Բարձրեալ ես դու յերկինս. և յամենայն երկրի են փառք քո:

Բարձր ես դու երկնքում, Աստվա՛ծ, և ողջ աշխարհն է բռնել փառքը քո:

Նույնպես նաև հրեաները մեր Տիրոջ դեմ սրեցին իրենց ատամները և լեզուները, սակայն ոչ մի օգուտ չունեցան, քանզի հարություն առավ և երկինք բարձրացավ: Եվ ողջ աշխարհն է բռնել փառքը քո. ինչպես որ սերովբեներն էին աղաղակում. «Սուրբ, սուրբ, սուրբ Տեր զորությունների»:

8. Որոգայթ պատրաստեցին ոտից իմոց. խոնարհ արարին զանձն իմ. փորեցին առաջի իմ խորխորատ, և անկան ինքեանք ի նոյն:

Որոգայթ պատրաստեցին ոտքերիս համար, ընկճեցին ինձ, առջևս փոս փորեցին, բայց նրա մեջ իրենք ընկան:

Սավուղը [որոգայթ պատրաստեց] Դավթի դեմ, սակայն այլազգիների միջոցով [ինքը դրա մեջ ընկավ], բաբելացիները՝ Դանիելի աղոթքով և դևերը՝ ծառի պտղից չուտելը և հրեաներն էլ փորձեցին կեղծավոր առաքյալների միջոցով բռնել Տիրոջը, բայց այդ ամենն իրենց անձերի վրա շրջվեց՝ Սավուղի, Աքիտոբելի, Աբիսողոմի, բաբելացիների, հրեաների, Հուդայի և դևերի:

9. Պատրաստ է սիրտ իմ, Աստուած, պատրաստ է սիրտ իմ. օրհնել և սաղմոս ասել քեզ փառօք իմովք:

Պատրաստ է սիրտն իմ, Աստվա՛ծ, պատրաստ է սիրտն իմ՝ օրհնելու և սաղմոսերգելու քեզ իմ փառաբանությամբ:

Սիմաքոսը «սիրտն իմ նորոգված է» թարգմանում: Փառաբանություն ասելով նկատի ունի մարգարեությունը: Նորից՝ պատրաստ է սիրտն իմ առանց մեղքի ընդունել Սուրբ Հոգուն, ամեն մարդ չի կարող այսպես ասել, այլ՝ Եղիայի նմանները, որ ասում էր. «Կենդանի է Տերը, որի առջև կանգնում եմ այսօր» (Գ Թագ. 17:1): Մենք էլ նրան խնդրելով ասում ենք, թե պատրաստ թող լինի մեր սիրտը, Աստված:

10. Զարթի՛ք փառք իմ, զարթի՛ք սաղմոսիւք և օրհնութեամբ, և ես զարթեայց առաւօտուց:

Արթնացի՛ր, փա՛ռք իմ, արթնացի՛ր, սաղմոսներով և օրհներգությամբ, և ես կարթնանամ առավոտյան:

Փառք ասելով նկատի ունի մարգարեական ոգուն և իրեն կանչում է, որպեսզի գնա նրա մոտ և պատրաստում է իրեն առավոտյան Աստծուն օրհնաբանելուն և ոչ թե որևէ այլ գործի: Նաև արդարները սպասում են Քրիստոսի գալստյանը, փառքը տնօրինության խորհուրդն է, քանզի սաղմոսի միջոցով փառաբանում ենք արթնացած բնությանը:

11. Խոստովան եղէց քեզ ի ժողովուրդս, Տէր. և սաղմոս ասացից քեզ յազինս:

Գոհություն կմատուցեմ քեզ ժողովուրդների մեջ, Տե՛ր, և ազգերի մեջ քեզ սաղմոս կերգեմ:

[Այսպես են ասում] բոլոր հեթանոսները և դա է Քրիստոսի փառքը՝ կաթողիկե սուրբ Եկեղեցին, և յուրաքանչյուր ոք, որ աղոթքի միջոցով արթնանալ է խնդրում իր եկեղեցուն՝ բարեխոսելու համար, միավորում է նաև Աստծուն օրհներգելը, ժողովուրդից հետո հիշելով նաև ազգերին:

12. Մեծ եղև մինչև յերկինս ողորմութիւն քո. մինչև յամպս ճշմարտութիւն քո:

Քո ողորմության մեծությունը հասավ մինչև երկինք, և քո ճշմարտությունը՝ մինչև ամպերը:

Բարձրացավ Աստծո ողորմությունը և ծածկեց երկինքը և ոչ ոք չի կարող արգելել մեղավորներին, ոչ էլ երկնավորները, որովհետև մինչև երկինք է [բարձրացել] ողորմությունը, [սակայն դա չի նշանակում], թե այնտեղ [երկնքում] չկա, նույնպես նաև ճշմարտությունը: Նաև ամպը մարգարեներն են, որքան որ հարատևեց օրենքի ստուգությունը:

13. Բարձրեալ ես դու յերկինս Աստուած. և յամենայն երկրի են փառք քո:

Բարձր ես դու երկնքում, Աստվա՛ծ, և ողջ աշխարհն է բռնել փառքը քո:

Քրիստոս Աստված մեր, որ պաշտվում ես երկնքում և ամբողջ երկրում՝ քո փառքով և խաչի միջոցով:

 

 

Վարդան Արևելցի, Մեկնութիւն Սաղմոսացն Դաւթի, Էջմիածին, 1797 թ.

Գրաբարից թարգմանեց Գայանե Թերզյանը

10.07.18
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․