Գրքեր

Հավատի չափը

Մի երիտասարդ վանական իր ծերի հետ քայլում էր ծովափին և զանազան հարցեր տալիս նրան: Իրականում նա ամենից շատ ուզում էր իմանալ, թե ծերն ինչ էր մտածում իր հավատի ամրության մասին և արդյո՞ք նրան համարում էր իր լավագույն աշակերտը: Քանի որ միայն նրան էր ծերն իր հետ վերցրել հեռավոր ճամփորդության և նրանք ողջ օրն, առանց հանգստի, ճանապարհին էին անցկացրել…

- Աբբա՛, շատ ծարավ եմ,- ասաց աշակերտը:

Ծերը կանգ առավ, աղոթեց և ասաց.

- Ծովից խմիր:

Աշակերտը հնազանդորեն մի բուռ ջուր վերցրեց ծովից և իրեն հազիվ զսպեց, որ ուրախությունից չճչա. ծովի ջուրը աղի կամ դառը չէր, այլ աղբյուրի ջրի պես քաղցր էր: Նա արագորեն իր մոտ եղած անոթը հանեց, որպեսզի հրաշալի ջրով լցնի այն և պահի ճանապարհին խմելու համար, եթե կրկին ծարավի:

- Ի՞նչ ես անում,- զարմացավ ծերը:- Կասկածո՞ւմ ես, որ Աստված ոչ միայն այստեղ է, այլև ամենուր:

Աշակերտը կրկին խմեց իր անոթից և իսկույն թքեց, քանի որ այն բոլորովին պիտանի չէ խմելու համար:

- Տեսնո՞ւմ ես, եղբա՛յր, առայժմ քո հավատի խորությունը կարելի է չափել մի կում ջրով,- ասաց ծերը՝ միանգամից պատասխանելով նրա բոլոր հարցերին:

 

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

15.03.18
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․