24 Նոյեմբեր, Ուր, Հիսնակաց պահքի Ե օր

Գրքեր

Պետք չէ սիրտը նյութականին տալ

- Հա՛յր, ի՞նչ նկատի ունեք, երբ ասում եք. «Ձեր ոտքերը, ձեռքերը տվեք աշխատանքին, բայց սիրտը մի՛ տվեք»:

- Նկատի ունեմ, որ պետք չէ սիրտը նյութականին տալ: Մարդիկ կան, որ անմնացորդ տրվում են նյութականին: Ողջ օրը մտահոգվում են, թե աշխատանքն ինչպես պետք է կատարվի, իսկ Աստծո մասին ընդհանրապես չեն մտածում: Արդ, մենք էլ չտրվենք դրան: Ձեռքերով աշխատեք, ոտքերով աշխատեք, բայց թույլ մի տվեք, որպեսզի ձեր միտքը Աստծուց շեղվի, ձեր ողջ էությամբ, ներուժով և սրտով մի՛ տրվեք նյութականին: Հակառակ դեպքում մարդը կռապաշտ է դառնում: Որքան հնարավոր է ձեր սիրտը աշխատանքին մի տվեք: Ձեր ձեռքերը տվեք, ձեր բանականությունը: Սրտերը մի տվեք ոչնչությանը, անօգտակարին: Այլապես ինչպե՞ս պիտի այն խայտա Քրիստոսով: Երբ սիրտը Քրիստոսի մեջ է, այնժամ աշխատանքն էլ է սրբագործվում: Եվ մարդն ինքն էլ է պահպանում ուժերի հոգևոր ներքին թարմությունը և իրական ուրախություն է զգում: Ձեր սիրտը ճիշտ օգտագործեք, զուր մի՛ վատնեք:

Եթե սիրտը բազմաթիվ փուչ բաների վրա մսխվի, ապա հետո բավականաչափ ամուր չի լինի ցավելու նրա համար, ինչն իսկապես արժանի է ցավի: Ես սիրտս կտամ նրան, ով քաղցկեղով հիվանդ է, նրան, ով տառապում է, կսկսեմ վտանգի մեջ հայտնված երեխաների համար անհանգստանալ: Ես խաչակնքվում եմ և խնդրում Աստծուն, որպեսզի լուսավորի նրանց: Եվ երբ այցելուներ ունեմ, ուշադրությունս նրանց ցավի, նրանց հանդեպ ունեցած սիրո վրա է կենտրոնացած: Սեփական ցավս չեմ նկատում: Այս կերպ [երկրորդական] ամեն ինչ մոռացության է մատնվում, այսինքն մարդը դեպի հակառակ կողմ է ձգտում:

- Հա՛յր, իսկ յուրաքանչյուր աշխատանքի պարագայում էլ հնարավո՞ր է միտքն ու սիրտը դրան չտալ:

- Եթե պարզ աշխատանք է, ապա հենց ինքն է նպաստում, որ միտքը չխորասուզվի դրա մեջ: Իսկ եթե բարդ է, բազմակազմ, ապա որոշակի մտասուզումն արդարացված է: Սակայն աշխատանքը չպետք է տիրի սրտին:

- Իսկ աշխատանքն ինչի՞ օգնությամբ է սրտին տիրանում:

- Ինչի օգնությա՞մբ: Թմրանյութի: Սատանան թմրեցնում է սիրտը, եսասիրության միջոցով տիրում դրան: Բայց եթե սիրտն Աստծուն է տրված, ապա միտքն Աստծո հետ է գտնվում, իսկ ուղեղն աշխատանքով է զբաղված:

- Իսկ «անհոգություն» ասելով հստակ ի՞նչ նկատի ունենք:

- Մի մոռացիր Քրիստոսի մասին, երբ աշխատում ես: Ուրախությամբ աշխատիր, բայց սիրտդ ու միտքդ թող Աստծո հետ լինեն: Այդժամ և՛ չես հոգնի, և՛ հոգևոր պարտականություններդ* կկարողանաս կատարել:

 

* Վանականի հոգևոր պարտականություններ "πνευματικά καθήκοντα" – ժամերգությունները, աղոթական կանոնները, երկրպագությունները, Սուրբ Գրքի, հայրաբանության ընթերցանությունը և այլն, որ յուրաքանչյուր վանական պարտավորվում է անպայմանորեն կատարել:

 

 

Հայր Պաիսիոս Աթոսացու «Ցավով և սիրով՝ ժամանակակից մարդու մասին» գրքից

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

 

20.04.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․