23 Փետրվար, Ուր, Մեծ Պահքի ԺԲ օր

Գրքեր

«Օրհնություն կստանաք, եթե լսեք ձեր Տեր Աստծու պատվիրանները»

Մի հրաշալի սովորություն կա քրիստոնյաների մեջ. ամեն գործից առաջ Աստծու օրհնությունը հայցել: Գործից առաջ Աստծու օրհնությունը փնտրողը փնտրում է Բարձրյալի պաշտպանությունը, հետևաբար, իրեն և իր գործը հանձնում է Աստծու ձեռքը, ինչը արդեն իսկ հաջողության երաշխիք է: Եթե մարդն ամեն քայլափոխի փորձառու մարդկանց խորհրդի և օգնության կարիքն ունի, ապա առավելաբար ամենակարող Աստծու օգնության և օրհնության կարիքն ունի: Որտեղ կա Աստծու օրհնությունը, այնտեղից անպակաս է հաջողությունը, ինչը միշտ չէ, որ տեսանելի է բոլորի համար: Աստծու օրհնությունը՝ ինչպես երկնքի ցողը, իջնում է մարդու բոլոր ջանքերի վրա և դրանք բեղմնավոր դարձնում: «Օրհնյալ է Աստված՝ մեր Տեր Հիսուսի Քրիստոսի Հայրը, որ Քրիստոսով օրհնեց մեզ երկնքում ամեն տեսակ հոգևոր օրհնությամբ» (Եփես. 1:3),- կարդում ենք Պողոս առաքյալի կողմից գրված նամակում:

Եթե մարդու ձեռնարկած գործը աստվածահաճո կամ օգտակար չէ նրա համար, ապա աստվածային օրհնությունը խոչընդոտ է հանդիսանում այդ գործի իրագործմանը: Երբեմն Աստված, ցանկանալով փորձել մարդու համբերությունն ու ամրապնդել նրա հավատը, որոշ ժամանակով հետաձգում է Իր օրհնությունը: Նշենք, որ Աստծու օրհնությունը փնտրող անձը չի հրաժարվում իր մտքից և ուժից: «Խնդրեցե՛ք Աստծուց, և Նա կտա ձեզ» (Մատթ. 7:7),- հորդորում է Քրիստոս: Քրիստոնյան իր գործից առաջ ամուր հավատով և ակնածանքով դիմում է Աստծուն, որ օրհնի իր գործը, ինչի համար գնում է եկեղեցի, ուր Երկնավոր Հայրը հոգևոր սպասավորների միջոցով բազում օրհնությունների և շնորհների է արժանացնում իր զավակներին:

Մեր Տերը՝ Հիսուս Քրիստոս, օրհնեց հինգ հացն ու երկու ձուկը՝ հագեցնելով հինգ հազար մարդկանց քաղցը, Վերջին ընթրիքի ժամանակ օրհնեց Իր Մարմինն ու Արյունը խորհրդանշող Հացն ու Գինին և Հաղորդություն տվեց առաքյալներին, համբարձվելուց առաջ օրհնեց Իր առաքյալներին: Տիրոջից իշխանություն ստանալով՝ առաքյալներն իրենց Ուսուցչի օրինակով օրհնեցին հավատավորներին Աստծու անունով: Օրհնելու իրավունքը առաքյալները ձեռնադրությամբ փոխանցեցին հոգևորականներին, որը պահպանվել է Քրիստոսահիմն եկեղեցում առ այսօր: Սուրբ Պատարագի և ժամերգությունների ժամանակ հոգևորականը բազմիցս օրհնում է արարողությանը ներկա գտնվողներին: Աստված հոգևորականի միջոցով օրհնում է մարդկանց, այդ պատճառով անհրաժեշտ է ակնածանքով մոտենալ հոգևորականի օրհնությանը: Ս. Հովհան Ոսկեբերանն ասել է. «Մարդը չի օրհնում, այլ Աստված հոգևորականի շրթունքով և ձեռքով»: Դա պարզ է դառնում հոգևորականի խոսքից, որ օրհնելիս ասում է՝ Աստված օրհնի: Սուրբը քահանայական օրհնությունն անվանում է հոգևոր զենք, որ պաշտպանում է քրիստոնյային չարի նենգություններից: Օրհնելու իրավունքը շնորհ է, որ տրվում է Աստծուց հոգևորականներին ձեռնադրությամբ: «Հաստատ իմացե՛ք, ինչ որ կապեք երկրի վրա, կապված պիտի լինի երկնքում, և ինչ որ արձակեք երկրի վրա, արձակված պիտի լինի երկնքում» (Մատթ. 18:18):

Աստծու օրհնությունը ոչ միայն կարևոր և դժվարին գործերում է անհրաժեշտ, այլ առօրյա գործերում՝ ճանապարհ գնալուց առաջ, հաց ուտելուց առաջ և հետո, ֆիզիկական և մտային որևէ աշխատանքից առաջ, երեխաների ճիշտ դաստիարակության համար: Օրինակ՝ Սուրբ Պատարագին ժամանակ պատարագիչը օրհնում է ժողովրդին ոչ թե որևէ կոնկրետ գործի համար, այլ քրիստոնեաբար ապրելու և մեղքի դեմ պայքարելու համար: Եկեղեցու հայրերից Տիխոն Զադոնսկի ասել է. «Քրիստոնյան աղոթքով և Աստծու օրհնությամբ է սկսում ճաշակել ուտելիքը, քանի որ ճանաչում է աշխարհի Բարերարին և շնորհակալություն հայտնում Նրան: Իսկ նրանք, ովքեր առանց աղոթելու են ճաշակում, նմանվում են հեթանոսներին, որ չեն ճանաչում ճշմարիտ Աստծուն և բոլոր բարիքների Արարչին: Նա, ով ունի կենդանի հավատք, Աստծու օրհնությունն ունի»:

Քրիստոս մինչ համբարձումը օրհնեց Իր առաքյալներին: «Մինչ նա օրհնում էր, բաժանվեց նրանցից՝ բարձրանալով դեպի երկինք»,-նկարագրում է Ղուկաս ավետարանիչը (Ղուկ. 24:51): Տերն Ինքը Իր երկինք համբարձմամբ և Իր առաքյալներից բաժանվելու հանգամանքով հիշեցնում է Իր հետևորդներին, որ երբ գա Իր Հոր փառքով, Իր հետևորդներին դեպի Երկնքի Արքայություն առաջնորդելու, ասելու է՝ եկե՛ք, Իմ Հոր օրհնյալներ (Մատթ. 25:34):

Ըստ Պողոս առաքյալի՝ փոքրը օրհնություն է ստանում մեծից (Եբր. 7:1-6): Ինչպես Աբրահամը, որ Աստծու ժողովրդի նախահայր էր, պատվով հանդիպեց Մելքիսեդեկին և օրհնություն ստացավ նրանից, այնպես էլ քրիստոնյաները՝ որպես Աստծու նոր ժողովուրդ, պետք է ակնածանքով ընդունեն հավիտենական քահանայապետի՝ Հիսուս Քրիստոսի օրհնությունը, ինչին հաղորդակից են լինում եկեղեցում հոգևորականի միջոցով: Նա, ով ընդունում է այն հավատքով և ակնածանքով, մեծ օգուտներ է ունենում: Քահանայի կողմից օրհնվածը արժանանում է նաև Աստծու ողորմածությանը: Աստծու օրհնությունն օգնում է մարդուն նորոգվել և իր կյանքը, ուժը և գործողություններն ուղղել դեպի բարին: Աստվածաշնչում բազմիցս հանդիպում ենք այնպիսի դրվագների, որ Աստված օրհնում է, այսինքն՝ ուժ է տալիս մարդուն իր առաքելության մեջ: Աստվածային օրհնությունն այն կարևորագույն պարգևներից է, որ կարող է ստանալ քրիստոնյան: Օրհնության մեջ թաքնված է Աստծու օգնությունը, ողորմությունը, պաշտպանությունն ու շնորհը: Հաճախ մարդիկ միմյանց բարեմաղթանքներ հղելիս ասում են ՝ Աստված օրհնի քեզ, այսինքն՝ հաջողություն տա քո սկսած գործին, կամ պահպանի ճանապարհի ընթացքում, կամ շուտափույթ ապաքինի, կամ էլ առկա խնդրի լուծում տա: Կարևոր է հիշել, որ Աստծու շնորհին արժանանում են սրտով խոնարհները:

Այն անձը, որ ձգտում է աստվածային օրհնությանը, ստանում է այն, և հակառակը, «նա, որ չուզեց օրհնություն, թող այն հեռու լինի նրանից» (Սաղմ. 108:17): Հին Կտակարանի Երկրորդ օրենքի գրքում Տերն ասել է. «Ես այսօր, ահա, ձեր առջև եմ դնում օրհնություններ ու անեծքներ: Օրհնություն կստանաք, եթե լսեք ձեր Տեր Աստծու պատվիրանները, որոնք ես այսօր պատգամում եմ ձեզ, և անեծքներ՝ եթե չլսեք ձեր Տեր Աստծու պատվիրանները, որոնք Ես այսօր պատգամում եմ ձեզ, շեղվեք այն ճանապարհից, որ ես ցույց տվեցի ձեզ, գնաք պաշտեք ձեզ անծանոթ օտար աստվածներ» (Երկ. Օրենք 11:26-28):

 

Կազմեց Կարինե Սուգիկյանը

 

29.01.24
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․