8 Օգոստոս, Շբ
08/08/2026
«Ո՞վ կարող է արհամարհել «փոքր» ջանքերը» (հմմտ. Զաք. 4.10)։ Մակերևութային մարդն է միայն, որ նայում է արտաքին երևույթներին, հպարտ մարդն է սնոտի փառք տենչում, տգետն է «գնահատում» շողացող ու փայլփլուն իրերը: Միայն նա, ով հավատում է, որ տիեզերքը Արարիչ ունի, և իր կյանքի փորձառությամբ էլ կարողանում է ըմբռնել Նրա դերը, կարող է ներկայի մեջ ապագան տեսնել և չարհամարհել «փոքր» արժեքները: Գերության ավարտն էր: Կյուրոսն արտոնել էր,
07/08/2026
Մեղքը քրիստոնեական ընկալմամբ դիտվում է որպես հրաժարում աստվածային ներկայությունից, օրհնությունից և պահապան ներգործությունից։ Ըստ արևելյան աստվածաբանական ավանդության (Հ․Ոսկեբերան), Ադամի գործած մեղքից հետո մարդկային բոլոր սերունդները ժառանգեցին այդ մեղքի հետևանքը, որ է մահկանացու լինելը (Հռմ․6։23), մինչդեռ արևմտյան ներկայացուցիչները (Օ․ Երանելի) պնդում են, որ ամեն նորածին մարդ ժառանգում է հենց ադամական մեղքը։ Մեղքից ազատվելու համար
06/08/2026
«Խոսե՛ք միմյանց հետ սաղմոսներով, օրհներգություններով և հոգևոր երգերով, որպեսզի երգեք և ձեր սրտերում սաղմոս ասեք Տիրոջը» (Եփես. 5:19): Արդեն երկար ժամանակ է, ինչ խոսվում է Եկեղեցու ծիսական պաշտամունքի կրճատման մասին: Թերթերն ու հանդեսները ավելի կամ նվազ հաճախականությամբ անդրադառնում են այդ թեմային, և հարցն օրակարգի խնդիր է դարձել: Ոմանք առաջարկում, փորձում և նույնիսկ համարձակվում են փոփոխություններ անել: Այդ պահանջը մեզ բնական և օրինավոր
05/08/2026
Հնարավոր չէ իմանալ ներկա պահի դրությամբ աշխարհում ապրող աթեիստների թիվը ճշտությամբ, սակայն համացանցում որոշ պաշտոնական կայքէջեր նշում են, որ նրանց թիվը շուրջ մեկ միլիարդ է: Անաստվածություն բառը, ըստ Մալխասեանցի հայերեն բացատրական բառարանի, նշանակում է վարդապետություն, որը մերժում է Աստծո գոյությունը: Ղպտի Ուղղափառ Սուրբ Եկեղեցու բժիշկ - քահանա Մաթա Բադին ասում է արաբերեն լեզվով իր գրքում՝ «Իսկապես մենք հավատում ենք»,
04/08/2026
«Երանի՜ հեզերին, որովհետև Նրանք երկիրը կժառանգեն» (Մատթ. 5:5)։ Մեր այս դարում ո՞վ է հավատում այսպիսի մի խոսքի. «Երկիրը հեզերի ժառանգությունն է…»: Արդյո՞ք տեսնված բան է, որ հեզերը ժառանգեն երկիրը: Ամեն օր և մանավանդ այս օրերին երկրում ի՞նչ ենք տեսնում: Մի՞թե չենք տեսնում, որ հեզերն անդադար չարչարվում են բռնակալներից, իրենց դիրքից զրկվում և վտարվում են ավելի զորավորների ու ճարպիկների պատճառով: Այս իրականությունը տեսնելուց
03/08/2026
«Ո՞ւր է Նրա գալստյան խոստումը, քանի որ նախահայրերի ննջելուց հետո ամեն ինչ այն նույն ձևով է մնում, ինչպես արարչագործության սկզբից էր» (Բ Պետ. 3։4)։ Ինչպես առաքելական շրջանում, այդպես էլ ներկայումս ծաղրախոսների մի խումբ քրիստոնեությունը վարկաբեկելու նպատակով սույն բնաբանի օրինակով միևնույն խոսքերն են ուղղում հավատացյալներին. «Ո՞ւր մնաց Քրիստոսի մինչև աշխարհի վախճանն Իր հավատացյալների հետ մնալու խոստումը, կամ
01/08/2026
«Մարդ թե մեռնի, կապրի՞ դարձյալ» (Հոբ 14:14)։ «Հիսուս Քրիստոս կործանեց մահը և լուսավոր դարձրեց կյանքն ու անմահությունը Ավետարանի միջոցով» (Բ Տիմ. 1:10)։ Հետմահու ապրելու հարցը որքան հին, նույնքան էլ այժմեական է: Ամեն ոք ցանկանում է իմանալ՝ մահվանից հետո կյանքը շարունակվո՞ւմ է: Հիմար են բոլոր նրանք, ովքեր այս հարցով չեն հետաքրքրվում: Մեր կյանքում այնպիսի դժխեմ պահեր են գալիս, որ ստիպված ենք լինում Հոբի պես հարցնելու. «Մարդ թե
31/07/2026
«Պահի՛ր նրանց Քո անունով, որպեսզի լինեն մի, ինչպես մենք ենք մի» (Հովհ. 17:11)։ Մեծության և գեղեցկության անվան տակ Քրիստոսից առաջ կատարված հայրենասիրական, անձնվեր ու հերոսական գործերը ստուգապես պատիվ են բերում մարդկությանը: Նախնիների այդ հրաշագեղ գործերն ուրանալն անարդարություն կլիներ: Սակայն միևնույն ժամանակ ստիպված ենք ասել, որ հին աշխարհի հատկանշական բնութագրիչներից մեկն էլ մեկմեկու հանդեպ ատելությունն էր: Այդ անողոք ատելությունը