10/03/2026
Դժուարին պահերու դիմաց Աստուծոյ վստահիլը դժուար բան է։ Դժուարին պահերը կու գան բացայայտելու մեր իրակա՛ն կամ անիրական հաւատացեալ ըլլալը։ Հաւատացեալ չեղող մարդուն համար դժուար է Աստուծոյ վստահիլ եւ ապաւինիլ նեղ կացութեանց առջեւ։ Հաւատացեալ չեղող մարդը երբ դժուարութիւններու եւ նեղութիւններու հանդիպի, կը փորձէ իր սեփական ոյժով եւ ջանքով լուծել զանոնք ու ազատագրուիլ անոնցմէ։ Իսկ հաւատացեալ եւ Աստուծոյ վստահող մարդը, երբ տանջալից փորձութիւններու
09/03/2026
Մեծ պահքի հոգևոր պտուղներից մեկն անհատի նախապատրաստությունն է Աստծո հետ հանդիպման: Շատերը կասեն, թե մենք այսքան ժամանակ է` հավատում ենք, եկեղեցի հաճախում, մեր մեղքերը խոստովանում, Սուրբ գիրք ենք կարդում, բարեգործություն անում և այլն, սակայն այդպես էլ մեր և Աստծո միջև իրական և կենդանի հանդիպում չի կայանում: Հարցն այն է, թե մարդն ինչ դիտավորությամբ է մոտենում Աստծուն և արդյոք, երբ Երկնավոր Հայրն է մոտենում, անհատն ինչո՞ւ չի տեսնում Նրա գալուստը,
07/03/2026
«Միթէ իմ խօսքս կրակի պէս չէ՞, կ՚ըսէ Տէրը, կամ ապառաժը կոտրտող մուրճի պէս չէ՞» (Եր 23.29)։ Երեմիայի մարգարէութեան 23.9- 32 համարները կը խօսին ստախօս եւ կեղծաւոր մարգարէներու մասին, որոնց խօսքը դատարկուած է զօրութենէ եւ ազդեցութենէ։ Ան որ կը խօսի Աստուծոյ անունով առանց Աստուծոյ կողմէ ղրկուած ըլլալու՝ ո՛չ մէկ ձեւով կրնայ ճշմարտութեան եւ հոգեւոր զարթօնքի առաջնորդել իր ունկնդիրը։ Երբ Աստուած ըլլայ մեզ ղրկողը, երբ Աստուած ըլլայ իր խօսքը մեր
06/03/2026
Քրիստոնեական սերն առանձնահատուկ, զոհաբերվող սեր է, այն ընդարձակում է մարդկային անհատականության սահմանները, կյանքը դարձնում է ավելի խորը և հագեցած: Քրիստոնյայի սերն անշահախնդիր է, ինչպես արևի լույսը, այն փոխարենը ոչինչ չի պահաջում և ոչինչ իրենը չի համարում: Այն չի դառնում ուրիշների ստրուկը և իր համար ստրուկներ չի որոնում, այն սիրում է Աստծուն և մարդուն՝ որպես Աստծո պատկեր: Քրիստոնեական սերը մշտապես պայքարում է եսասիրության դեմ, այսինքն՝
05/03/2026
Եթէ ոսկիին վստահիս՝ յիշէ որ անիկա կրնայ գողցուիլ։ Եթէ դրամին վստահիս՝ յիշէ որ անիկա կրնայ սպառիլ։ Եթէ մարդու վստահիս՝ յիշէ որ անիկա կրնայ դաւաճանել։ Եթէ լեռներու վստահիս՝ յիշէ որ անոնք կրնան սասանիլ։ Եթէ երկրաւոր թիկնապահներու ապաւինիս՝ յիշէ որ անոնք կրնան քեզմէ առաջ մեռցուիլ։ Եթէ գահերու կառչիս՝ յիշէ որ անոնք կրնան տապալեցուիլ։ Իսկ եթէ Աստուծոյ վստահիս եւ ապաւինիս՝ ան քեզ յուսախաբ պիտի չընէ, պիտի չլքէ, պիտի չմոռնայ, ընդհակառակը՝ պիտի
04/03/2026
Աստվածային գերկատարելությանը հայտնի է ամեն ինչ նախքան կատարվելը և մինչև ավարտվելը։ Իսկ մեզ այդ ամենը թվում է անհայտ, փոփոխական ու անհասանելի՝ մեղսագործության հետևանքով առաջացած բազմաթիվ փոփոխությունների և մեր անզգույշ ու հանցավոր վարքի պատճառով։ Թեև ամեն ինչ ենթարկվում է Աստվածային Նախախնամությանը, սակայն հանգամանքներից, ժամանակից, վայրից, անձանցից ու սատանայի նենգությունից կախված հնարավոր են փոփոխություններ ընդունված կարգում։ Սակայն
03/03/2026
Յուրաքանչյուր անձ իր բնավորության լավ և վատ կողմերը ձեռք է բերում աստիճանաբար և որ ուղղությունն ընտրում է, այդ ուղղությամբ էլ առաջադիմում է: Ինչպես որ մարդն աստիճանաբար է որևէ արհեստի կամ մասնագիտության տիրապետում, այնպես էլ աստիճանաբար է ձևավորվում նրա բնավորությունը: Եթե երկրաչափության, մաթեմատիկայի և այլ առարկաների ուսուցման մեջ պահանջվում է գիտելիքը գործնականորեն արտահայտել, նույնն է և քրիստոնեական կյանքում. կատարելության ուղին
02/03/2026
«Հնազանդութիւնը զոհէն ու խօսք մտիկ ընելը խոյերուն ճարպէն աղէկ է» (Ա.Թգ 15.22)։ Աստուած Սամուէլին ըսաւ որ երթայ եւ Սաւուղին պատուիրէ, որ յարձակի Ամաղեկացիներուն վրայ եւ «այր մարդէն մինչեւ կին մարդը եւ տղայէն մինչեւ կաթնկերը, արջառէն մինչեւ ոչխարը եւ ուղտէն մինչեւ էշը» բնաջնջէ (Ա.Թգ 15.3)։ Սաւուղ եւ իր մարդիկը թէպէտ հնազանդեցան Աստուծոյ հրահանգին եւ յարձակեցան Ամաղեկացիներուն վրայ եւ կոտորեցին մարդ թէ անասուն «բայց… ոչխարներուն
Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի