Եղիուսի խոսքերը մասամբ ճշմարիտ էին` ի տարբերություն Հոբի մյուս <<ընկերների>>, քանի որ Եղիուսը շեշտում էր Աստծո մեծությունն ու արդարությունը, այդքան հաստատպես չէր պնդում, թե Հոբը անպայման ծանր մեղավոր է, ասում էր, որ տառապանքը երբեմն կարող է նաև խրատական կամ դաստիարակչական նպատակով լինել, և ոչ միայն որպես պատիժ։