13 Մայիս, Դշ, Հինանց ԼԹ օր
Սիրելի՛ հավատավոր եղբայրներ և քույրեր,
Ի սրտե շնորհավորում եմ բոլորիս և հատկապես մանուկներին ու նրանց ծնողներին՝ Ծաղկազարդի անչափ գեղեցիկ և արևահամ տոնի կապակցությամբ: Այս օրը կրկնակի տոն է մեզ համար, սիրելինե՛ր, քանի որ այսօր հիշում ենք Տեր Հիսուս Քրիստոսի հաղթական մուտքը Երուսաղեմ, և Աստծո սուրբ կամքով և Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն հայոց կաթողիկոսի բարձր տնօրինությամբ նշում ենք նաև երեխաների օրհնության օրը, քանի որ մանուկներն էին, որ Երուսաղեմի տաճարում օրհնություն էին աղաղակում Աստվածորդուն:
Յուրաքանչյուր մանկան ծնունդ մեծ ուրախություն և միևնույն ժամանակ մեծ խորհուրդ է ծնողի համար: Հին Իսրայելում երեխայի լույս աշխարհ գալը՝ օրհնություն, իսկ անպտղությունը պատիժ էր համարվում Աստծո կողմից, քանի որ յուրաքանչյուր նոր մարդու ծնունդով ծնվում էր նաև Աստծո խոստացյալ Մեսիայի աշխարհ գալու հույսը: Այսօր դա այլևս կատարված իրողություն է և մենք կարիք չունենք Տիրոջ Օծյալին սպասելու: Աստված Իր խոստումը կատարեց երկու հազարամյակ առաջ և այժմ մեր հերթն է մեր զավակների հետ միասին Աստվածորդուն ընդառաջ գնալու: Երկու հազար տարի առաջ Երուսաղեմի բնակիչները շտապում էին դիմավորել և մարմանական աչքերով տեսնել Տիրոջ անունով եկողին, քանի որ սպասում էին, որ Նա երկրի վրա պիտի վերահաստատի Դավթի թագավորությունը: Այսօր մենք էլ շտապում եկեղեցիներ՝ խորհրդանշորեն դիմավորելու մեր հաղթանակած Արքային և հարկ է, որ մեր զավակներին սովորեցնենք գլխավորը՝ մեր հոգու դարպասները բաց անել Փրկչի առջև, հոգևոր հայացքով տեսնել Նրան և Նրա հետ միասին սիրով անցնել խաչի դժվարին, բայց փրկչական ուղին:
Ուստի, այս խորհրդանշական տոնի կապակցությամբ պայծառ հոգևոր տեսողություն եմ մաղթում ամենքիս, որպեսզի կարողանանք նաև մեր հոգու աչքերով տեսնել Քրիստոսի փառավոր մուտքը Երուսաղեմ և խաչի ճանապարհը դեպի Գողգոթա, որտեղ պարտվեցին մեղքն ու մահը, և հարության հույսը շնորհվեց ամենքիս: Ուրեմն մենք էլ ոչ միայն շուրթերով օրհնաբանություններ երգենք Ամենակալ Տիրոջը, այլ առաջին հերթին մեր բարի վարքն ու ընթացքը թող օրհնաբանեն Երկնային Արքային: Մեր երեխաներին էլ սուրբ առաքյալների օրինակով սովորեցնենք վստահել և հետևել Կենդանի Աստծուն, Եկեղեցու սուրբ հայրերի օրինակով սովորեցնենք աղոթել մեր մերձավորների համար և միշտ պատրաստ լինել օգնության ձեռք մեկնել խնդրողին, սուրբ նահատակների օրինակը թող անմնացորդ նվիրում և անձնազոհություն սովորեցնի նրանց և վերջապես մեր անձնական օրինակը թող սովորեցնի անխոնջ պայքարել և երբեք չնահանջել փրկության ուղուց, որպեսզի նրանք էլ միանան աստվածաշնչյան մանուկներին և ցնծությամբ գոչեն. «Օվսաննա՜ Բարձրյալին, օրհնյա՜լ լինի նա, որ գալիս է Տիրոջ անունով… Խաղաղությո՜ւն՝ երկնքում և փա՜ռք՝ բարձունքներում»:
Տեր Գրիգոր քհն. Գրիգորյան
Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հոգևոր հովիվ