26 Փետրվար, Մեծ պահքի ԺԵ օր

Գրքեր

Երախտագետ լինելու մասին

Պայծառատես մի ծեր, մենաստանի ճաշարանում նստած, որտեղ բոլորին միևնույն կերակուրն էին տալիս (ուշադրություն դարաձրեք՝ միևնույն), տեսավ, որ վանականները տարբեր ուտելիք են տանում իրենց բերանը: Մեկը՝ մեղր, մյուսը՝ հացի կտոր, երրորդը՝ խոտ… Զարմացած ծերը շատ աղոթեց Աստծուն՝ խնդրելով հայտնել իրեն, թե դա ինչ է նշանակում: Եվ հայտնվեց նրան, որ նրանք, ովքեր երախտագիտությամբ են Աստծուց ընդունում այն ամենն, ինչ պատահում է իրենց, և այդ ապուրը ևս, ապա Տերը թույլ է տալիս նրանց պարզ ապուրի փոխարեն մեղրի քաղցրություն զգալ: Ով մոռանում է երախտագիտություն հայտնել Աստծուն, բայց ջանում է երախտագետ լինել, ապա հացի համ է զգում ապուրից: Իսկ ով դժգոհ է ամեն ինչից, անընդհատ տրտնջում է, որ ամեն ինչ վատ է, նրա համար լավ կերակուրն էլ խոտի համ ունի: Այդ պատճառով Տերը հայտնեց ճգնավորին՝ որպեսզի մեր կյանքը լուսավոր և ուրախ լինի, որպեսզի մենք կյանքի «քաղցրությունը» զգանք, պետք է ամեն ինչի համար շնորհակալ լինենք Աստծուն, ինչպես առաքյալն է ասում. «Արդ, ուտեք թե խմեք, կամ ինչ էլ անեք, ամեն ինչ արե՛ք Աստծու փառքի համար»:

 

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

19.08.23
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․