23 Փետրվար, Ուր, Մեծ Պահքի ԺԲ օր

Գրքեր

Առաքյալը

Մի երիտասարդ վանական, որ քահանայական ձեռնադրություն էր ստացել, դուրս է գալիս վանքի ճաշարանից և քիչ հեռվում տեսնում` քարի վրա, պատկառելի տարիքով անծանոթ մի մարդ է նստած, իսկ նրա շուրջը երեք-չորս հոգի են կանգնած: Երիտասարդ վանականն ինքնագոհ ասում է.

- Հավանաբար անհավատ մարդիկ են, ճաշից հետո ժամանակն է գնալ և քարոզել:

Այնուհետև ճեմելով, հպարտ-հպարտ քայլերով առաջանում է դեպի այդ մարդիկ, իսկ նրա հետևից էլ ճանճերի մի բազմություն` կարծես շուրջպար բռնած նրա գլխավերևում և ակրոբատիկ հնարքներով ոգևորված սուրում դեպի երիտասարդ վանականի դեմքն ու մորուքը:

Ճանճերի այս շքախմբով մոտենում է ու հռետորական կոչով դիմում.- Սիրելիներս, որդյակներս, ես` հայր սուրբս, առաքյալների ժառանգորդը, առաքելական շնորհներով զարդարված, իմ հոգևոր հայրական հորդորն են բաշխում ձեզ, որ պահեք պատվիրանները:

Պատկառելի տարիքով մարդն ասում է.

- Սիրելի՛ եղբայր, դու հիմա զարդարված ես ճանճերով և ոչ թե շնորհներով: Նախ քո մորուքից և շրթունքներից մաքրիր ճաշի մնացորդները, այնուհետև քարոզ խոսիր:

Երիտասարդը վրդովվում է և հարցնում.

- Իսկ դու ո՞վ ես:

Այդտեղ կանգնածներից մեկը ժպտալով պատասխանում է.

- Տղա՛ս, Սուրբ Անդրեաս առաքյալն է:

Ապա տեսիլքն անհետանում է ու շփոթմունքի մատնված երիտասարդ վանականը դանդաղ գրպանից հանում է թաշկինակը և բերանը սրբում:

Ղուկասի Ավետարանում ասվում է. «Եվ նրանց մեջ հակաճառություն առաջացավ, թե իրենցից ով պիտի մեծ համարվի: Եվ նա նրանց ասաց. ՙԱզգերի թագավորները տիրում են իրենց ժողովուրդների վրա, և նրանք, որ իշխում են նրանց վրա, բարերարներ են կոչվում: Բայց դուք այդպես չլինեք, այլ` ով որ մեծ է ձեր մեջ, թող լինի ինչպես կրտսերը, իսկ առաջնորդը`ինչպես սպասավորը: Ո՞վ է մեծ. սեղան նստո՞ղը, թե՞ սպասավորը: Չէ որ` սեղան նստողը: Բայց ես ձեր մեջ եմ իբրև սպասավոր»: (Ղուկ. 22.24-27)

 

Հովհաննես Մանուկյան

08.06.20
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․